چکیده مقاله
مدرسه به عنوان نخستین نهاد رسمی پس از خانواده، نقشی بنیادین در پرورش حس مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند این کارکرد نه تنها به انتقال دانش و مهارت های شهروندی محدود می شود، بلکه از طریق ایجاد فضایی تعاملی و مشارکتی، زمینه ساز درونی سازی ارزش های جمعی و اخلاق مدنی می گردد پژوهش های معاصر نشان می دهد که برنامه های درسی پنهان، روابط معلم دانش آموز، و ساختار مدیریت مدرسه، تاثیری عمیق تر از محتوای صریح کتاب ها بر نگرش مسئولیت پذیری دارند مدارس با فراهم آوردن موقعیت هایی چون شوراهای دانش آموزی، فعالیت های داوطلبانه و پروژه های گروهی، به دانش آموزان می آموزند که در قبال سرنوشت جمعی خود احساس تکلیف کنند این فرایند زمانی ثمربخش است که مدرسه خود الگویی از یک جامعه کوچک مسئولیت پذیر باشد و در آن شفافیت، پاسخگویی و احترام متقابل نهادینه شده باشد از سوی دیگر، کارکرد مدرسه در این زمینه با چالش هایی چون رقابت محوری افراطی، کم توجهی به مهارت های اجتماعی و ناهماهنگی با ارزش های خانوادگی مواجه است که می تواند اثربخشی آن را تضعیف کند با این حال، مدرسه توانایی آن را دارد که با بازتعریف نقش خود از یک نهاد صرفا آموزشی به یک کانون تربیت اجتماعی، نسلی آگاه، متعهد و کنشگر را پرورش دهد در نهایت، ارزیابی کارکرد مدارس در این حوزه نیازمند نگاه نظام مند به همه ابعاد حیات مدرسه ای، از محتوای آموزشی تا فرهنگ سازمانی و تعامل با جامعه محلی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمدی مهر، آذر و نوائی بروجنی، معصومه و علی مددی، نسرین،1404،بررسی کارکرد مدرسه در تقویت حس مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه