تاب آوری نظام آموزش و پرورش در برابر بحران های نوظهور؛ راهبردها و چشم اندازها

چکیده مقاله

در دهه های اخیر، نظام های آموزشی در سراسر جهان با بحران های متعددی از جمله همه گیری بیماری های واگیردار، بلایای طبیعی، تحولات فناورانه، بحران های اقتصادی، تغییرات اقلیمی، تهدیدهای امنیت سایبری و دگرگونی های اجتماعی روبه رو شده اند این تحولات نشان داده است که استمرار و کیفیت آموزش، نیازمند نظامی تاب آور، انعطاف پذیر و آینده نگر است تاب آوری نظام آموزش و پرورش به توانایی این نظام در پیش بینی، پیشگیری، سازگاری، مدیریت و بازیابی عملکرد آموزشی در شرایط بحرانی اشاره دارد پژوهش حاضر با هدف تبیین ابعاد تاب آوری نظام آموزش و پرورش در برابر بحران های نوظهور و ارائه راهبردهای موثر برای ارتقای آن انجام شده است این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای انجام شده است یافته ها نشان می دهد که تقویت رهبری آموزشی، توسعه زیرساخت های فناورانه، توانمندسازی حرفه ای معلمان، مشارکت خانواده ها، تدوین برنامه های مدیریت بحران و گسترش فرهنگ یادگیری انعطاف پذیر، از مهم ترین عوامل افزایش تاب آوری نظام آموزشی محسوب می شوند همچنین ایجاد سیاست های آینده نگر و سرمایه گذاری در آموزش دیجیتال می تواند زمینه استمرار آموزش و حفظ کیفیت یادگیری را در شرایط بحرانی فراهم آورد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی عمران خواجه پور

کارشناس ارشد علوم و مهندسی شیلات ، هنرآموز

طاهره ابراهیمی

کاردانی اموزش ابتدایی ، آموزگار

فاطمه گوشه

کارشناس ادبیات فارسی ، دبیر

بهرام حدادی

کارشناس الهیات و معارف اسلامی ، دبیر

�مران خواجه پور، علی و ابراهیمی، طاهره و گوشه، فاطمه و حدادی، بهرام،1404،تاب آوری نظام آموزش و پرورش در برابر بحران های نوظهور؛ راهبردها و چشم اندازها،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه