چکیده مقاله
نقش الگو بودن معلم در دوره ی ابتدایی، فراتر از انتقال مفاهیم درسی، به عنوان بنیادی ترین عامل در شکل گیری شخصیت و رفتار دانش آموزان محسوب می شود در این دوران حساس، کودکان با ذهنی کنجکاو و قلبی پذیرا، معلم را نه یک آموزگار صرف، بلکه اسوه ای کامل برای تقلید و همانندسازی می بینند گفتار، کردار، پوشش، نحوه ی برخورد با مشکلات و حتی واکنش های عاطفی معلم، به عنوان الگویی عینی، در ضمیر ناخودآگاه دانش آموزان نقش می بندد این تاثیرپذیری عمیق، ریشه در نظریه ی یادگیری اجتماعی بندورا دارد که بر اهمیت مشاهده و تقلید از الگوهای معنادار تاکید می کند معلم در مدرسه، پس از خانواده، مهم ترین مرجع هویت بخشی برای کودک به شمار می رود و رفتار او به منزله ی آینه ای برای شکل گیری ارزش های اخلاقی و هنجارهای اجتماعی عمل می کند پژوهش های متعدد نشان داده است که رفتار منسجم، صادقانه و اخلاق مدارانه ی معلم، با افزایش رفتارهای همدلانه، مسئولیت پذیری و انضباط فردی در کودکان همبستگی مثبت دارد در مقابل، ناهماهنگی میان گفتار و عمل معلم، می تواند به سردرگمی رفتاری، کاهش اعتمادبه نفس و حتی بروز رفتارهای پرخاشگرانه در دانش آموزان منجر شود همچنین، سبک مدیریت کلاس و نحوه ی واکنش معلم به شکست ها و موفقیت ها، الگوی مقابله با چالش ها را به کودکان می آموزد معلمی که با صبر و احترام با خطاهای دانش آموزان برخورد می کند، به آنان می آموزد که اشتباه بخشی از فرایند یادگیری است و نباید از آن هراسید از سوی دیگر، معلمی که به تفاوت های فردی احترام می گذارد، زمینه ساز رشد شخصیتی متعادل و پذیرش تنوع در جامعه می شود بدین ترتیب، الگوی رفتاری معلم در دوره ی ابتدایی، نه فقط بر عملکرد تحصیلی، بلکه بر تمام ابعاد عاطفی، اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان تاثیری ماندگار و تعیین کننده بر جای می گذارد که تا بزرگسالی ادامه می یابد
کلیدواژهها
نویسندگان
حاجی مراد تابش
دیپلم علوم انسانی، آموزگار کلاس سوم ابتدایی، آموزش و پرورش استان گلستان/اداره منطقه گالیکش
شیوه ارجاع
�ابش، حاجی مراد،1404،نقش الگو بودن معلم در شکل گیری شخصیت و رفتار دانش آموزان دوره ابتدایی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه