مروری بر ظرفیت متون کلاسیک فارسی در آموزش تاب آوری به دانش اموزان

چکیده مقاله

متون کلاسیک فارسی به مثابه گنجینه ای از حکمت و تجربه های زیستی، ظرفیت های بی نظیری برای پرورش تاب آوری در دانش آموزان دارند این متون با بهره گیری از تمثیل، داستان پردازی و مفاهیم عرفانی، الگوهایی کارآمد برای مواجهه با دشواری های زندگی ارائه می دهند در این مقاله، کارکردهای آموزشی شاهنامه، مثنوی، گلستان و بوستان در تقویت مولفه هایی همچون خوش بینی، پذیرش شکست، امیدواری و حل مسئله بررسی می شود رویکرد روایی و شخصیت محور این آثار، بستری عاطفی و شناختی برای درونی سازی مهارت های تاب آوری فراهم می آورد همچنین، ظرفیت زبان استعاری و نمادین فارسی، امکان انتقال مفاهیم انتزاعی تاب آوری را به زبانی ملموس و جذاب برای نوجوانان مهیا می سازد مطالعات تطبیقی نشان می دهد که بسیاری از آموزه های روان شناسی مثبت گرا، پیش تر در آثار کلاسیک ما به شکلی بومی و عمیق طرح شده اند با این حال، استخراج نظام مند این محتواها و تطبیق آن با نیازهای روانی دانش آموزان امروز، نیازمند پژوهشی میان رشته ای است در نهایت، این مقاله بر ضرورت تدوین برنامه های درسی مبتنی بر گزیده های کلاسیک برای ارتقای بهداشت روانی نسل جوان تاکید می کند بهره گیری هوشمندانه از این میراث کهن، می تواند رویکردهای نوین آموزشی را با اصالت فرهنگی پیوند دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

کبری آدم پیرا

لیسانس زبان و ادبیات فارسی

�دم پیرا، کبری،1404،مروری بر ظرفیت متون کلاسیک فارسی در آموزش تاب آوری به دانش اموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه