چکیده مقاله
نوشتار حاضر به بررسی مروری نقش احساس تنهایی پنهان بر عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی دانش آموزان می پردازد. احساس تنهایی پنهان به عنوان حالتی ادراکی تعریف می شود که در آن فرد با وجود حضور در جمع و برقراری ارتباطات ظاهری، عمیقا خود را تنها و بی ارتباط با دیگران حس می کند. این نوع تنهایی به دلیل ماهیت پنهان و ادراکی خود، کمتر مورد توجه معلمان و والدین قرار می گیرد، در حالی که آثار مخربی بر جنبه های مختلف زندگی تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان دارد. یافته های مروری نشان می دهد که این احساس منفی، تمرکز و انگیزه تحصیلی را تضعیف کرده و به کاهش مشارکت فعال در کلاس درس می انجامد. همچنین روابط اجتماعی دانش آموزان دچار این احساس، سطحی و فاقد صمیمیت شده و آنها را در معرض طرد همسالان و انزوای عاطفی قرار می دهد. بررسی متون پژوهشی حاکی از آن است که احساس تنهایی پنهان می تواند به عنوان پیش بینی کننده ای قوی برای افت تحصیلی و مشکلات بین فردی در نظر گرفته شود. عوامل فردی مانند عزت نفس پایین و کمال گرایی ناسالم، و عوامل محیطی مانند فشار تحصیلی و فقدان حمایت عاطفی در مدرسه، در شکل گیری و تشدید این احساس نقش دارند. شناسایی به موقع این احساس در دانش آموزان نیازمند ابزارهای دقیق ارزیابی و مشاهده دقیق رفتاری است، زیرا نشانه های آن اغلب با انزوا و سکوت اختیاری همراه است. در نهایت، این مرور بر ضرورت مداخلات روانی‐اجتماعی در مدارس برای کاهش احساس تنهایی پنهان و بهبود عملکرد و روابط دانش آموزان تاکید می نماید.
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�واری، سارا و سواعدی، حلیمه،1404،تامل مروری نقش احساس تنهایی پنهان بر عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه