مدرسه تاب آور؛ الگوی مدیریت بحران های روانی و اجتماعی محیط آموزشی

چکیده مقاله

مدارس به عنوان یکی از اصلی ترین نهادهای اجتماعی، نقشی محوری در شکل دهی به سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کنند با این حال، وقوع بحران های طبیعی، اجتماعی و روانی، این محیط ها را با چالش های جدی مواجه ساخته و ضرورت ایجاد مدرسه تاب آور را بیش از پیش آشکار می سازد مدرسه تاب آور، رویکردی نوین در مدیریت بحران است که بر ظرفیت سازی درونی، تقویت پیوندهای اجتماعی و ارتقای مهارت های مقابله ای در میان تمامی ذی نفعان مدرسه تاکید دارد این الگو نه تنها به دنبال کاهش آسیب های روانی ناشی از بحران است، بلکه به عنوان یک سیستم پویا، به بازگشت سریع تر به وضعیت تعادل و حتی دستیابی به رشد پس از ضربه کمک می کند چارچوب مدرسه تاب آور، مدیریت بحران را از یک واکنش مقطعی و دستوری، به فرآیندی مشارکتی، یادگیرنده و پیشگیرانه تبدیل می سازد در این رویکرد، عناصری چون رهبری اثربخش، ساختار منعطف، ارتباطات باز و حمایت های روانی اجتماعی همگام با یکدیگر، شبکه امنی را برای دانش آموزان و کارکنان ایجاد می کنند توجه به نیازهای خاص دانش آموزان در گروه های سنی و با پیشینه های مختلف، از ویژگی های بارز این الگوست که آن را از راهبردهای یکسان و کلی نگر متمایز می سازد به کارگیری ظرفیت های محلی و مشارکت خانواده ها و جامعه محلی نیز، پایداری و اثربخشی این مدل را در بلندمدت تضمین می نماید در نهایت، مدرسه تاب آور با پرورش شهروندانی توانمند، مسئولیت پذیر و با سلامت روان، به استحکام بنیان های اجتماعی در سطح کلان کمک شایانی می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شهربانو سقزچی

کارشناسی علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، مدیر دبستان دخترانه یاس آموزش و پرورش شهرستان شهریار

�قزچی، شهربانو،1404،مدرسه تاب آور؛ الگوی مدیریت بحران های روانی و اجتماعی محیط آموزشی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه