چکیده مقاله
پیشرفت شتابان فناوری های هوش مصنوعی، چشم انداز نظام های آموزشی را به گونه ای بنیادین دگرگون ساخته است در این میان، مفهوم یادگیری شخصی سازی شده، که زمانی آرمانی دور از دسترس بود، اکنون با بهره گیری از الگوریتم های تطبیقی و سیستم های توصیه گر هوشمند، به واقعیتی ملموس در کلاس های درس تبدیل شده است با این حال، غوطه وری در این فضاهای دیجیتال، این پرسش اساسی را مطرح می سازد که نقش معلم در این فرآیند نوین چیست و چگونه می توان از حاشیه رانی او جلوگیری کرد پژوهش حاضر با اتکا بر روش شناسی کیفی و تحلیل محتوای عمیق متون تخصصی، به دنبال ارائه یک مدل مفهومی برای ارتقای نقش هدایتگری معلم در بستر یادگیری شخصی سازی شده با هوش مصنوعی است یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی، به جای آنکه جایگزین معلم گردد، می تواند ابزاری قدرتمند برای توانمندسازی او در ایفای نقش های عالی تر انسانی چون مربیگری، تسهیل گری، ایجاد انگیزه و پرورش تفکر انتقادی باشد مدل پیشنهادی بر سه محور کلیدی «هوش مصنوعی به عنوان دستیار توانمندساز»، «معلم به عنوان طراح یادگیری و مربی اخلاقی» و «تعامل پویا در یک اکوسیستم یادگیری ترکیبی» استوار است این مدل، ضمن تاکید بر ضرورت بازتعریف شایستگی های دیجیتال معلمان، چارچوبی عملیاتی برای تبدیل تهدیدات تکنولوژیک به فرصت های تربیتی فراهم می آورد و راهگشای پژوهش های آتی در حوزه تعلیم و تربیت هوشمند خواهد بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لوندی، سمیه،1404،مدل مفهومی ارتقای نقش هدایتگری معلم در فرآیند یادگیری شخصی سازی شده با هوش مصنوعی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه