چکیده مقاله
نوشتار حاضر با عنوان «سواد آینده نگر معلمان؛ نقش مهارت های نوظهور در تحول نظام آموزشی و یادگیری پایدار» در صدد است تا با رویکردی تحلیلی–تاملی، نسبت میان تحولات شتابان عصر دیجیتال و الزامات نوین در حرفه معلمی را مورد واکاوی قرار دهد در این مقاله، سواد آینده نگر به عنوان فراتر از یک مجموعه مهارت صرف، بلکه به مثابه یک پارادایم فکری و زیست جهان شناختی برای معلم تعریف می شود که او را قادر می سازد تا در مواجهه با سیالیت، پیچیدگی و عدم قطعیت های نظام آموزشی، نه به عنوان یک مجری منفعل، بلکه به عنوان یک کنشگر راهبردی و تحول آفرین ظاهر شود مهارت های نوظهوری چون سواد داده، هوش مصنوعی، تفکر سیستمی، همدلی دیجیتال، یادگیری خودراهبر و طراحی تجربه یادگیری، به عنوان ستون های اصلی این پارادایم جدید معرفی شده اند مقاله استدلال می کند که تحول پایدار در نظام آموزشی، بدون توانمندسازی معلمان در این حوزه ها، نه تنها ممکن نیست، بلکه می تواند به بازتولید نابرابری های دیجیتال و تربیت نسلی منفعل بینجامد در نهایت، با نگاهی به اسناد بالادستی و تجارب بین المللی، راهبردهایی برای پیاده سازی این سواد در نظام تربیت معلم ایران ارائه می شود و نتیجه گیری می شود که سرمایه گذاری بر سواد آینده نگر معلمان، مهم ترین اولویت برای تضمین کیفیت و عدالت آموزشی در افق ۱۴۲۰ و فراتر از آن است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رفیان سرشت، خدیجه و حقانی قرائی، ملیحه و اطمینان، پریوش و حنیفی، مژگان و پناهی، لیلا،1404،سواد آینده نگر معلمان؛ نقش مهارت های نوظهور در تحول نظام آموزشی و یادگیری پایدار،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه