چکیده مقاله
کاربرد صفات در غزلیات شمس بسیار فراوان و متنوع است هرچند مولانا از آن دسته شاعران نیست که شعر را بخاطر خلق اشعار زیبا و تصاویر خیال انگیز و نیز سخنوری و تفاخر بسراید شعر بیشتر بر جان و دل او الهام می شود صفات و گروه های وصفی درغزل مولانا همواره اعتبار و ارزش خاص خود را دارند صفات اعم از صفات شاعرانه یا به تعبیری «سخن آرا» و صفات غیرشاعرانه در بیت بیت غزلیات مشاهده می شوند، که در این مبحث مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته اند منظور از صفات غیرشاعرانه صفت هایی است که تنها یک نقش، ویژگی یا کیفیت معمولی برای موصوف خود بیان می کنند و هیچ گونه لذت ادبی یا تاثیر موسیقایی و تصویر سازی و عاطفه ندارند صفاتی از قبیل: روز روشن ، شب سرد ، روی زشت همانطور که پیداست این ترکیب ها تنها یک ترکیب وصفی ساده اند و هیچ نشانه ای از شاعرانه و ادبی بودن ندارند اما صفات ادبی صفاتی هستند که خیال انگیز، تصویر ساز، تاثیر ‘گذار و همراه با هم حسی، عاطفه و تخیل برای مخاطب باشند، روح جان مخاطب را درگیر رمزوراز های پیداوپنهان خود می کنند، استعاره می سازند، تشبیه برقرار می کنند، به ایهام می اندازند و اغراق دارند و که کار ما شناسایی همین ویژگی ها و نوآوری های زیبا و ناب در این دسته از صفات است صفاتی از قبیل: قندلبان ، ظریف جهان ، سبزپوشان ، حله بافان و در پایان گذری کوتاه هم بر شکل و ساختمان این صفات خواهیم نمود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
گلزار بیات، گودرز،1404،شاعرانه ترین صفات سخن آرا در: «گزیده ای از غزلیات مولانا»،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه