چکیده مقاله
تحولات فناورانه، گسترش هوش مصنوعی و تغییر الگوهای یادگیری در قرن بیست ویکم، مفهوم سنتی آموزش را با دگرگونی های اساسی مواجه ساخته است در چنین شرایطی، نقش معلم نیز از جایگاه انتقال دهنده دانش به سمت تسهیل گر یادگیری، طراح محیط های آموزشی هوشمند و هدایت کننده فرآیندهای یادگیری تغییر یافته است پژوهش حاضر با رویکرد مروری توصیفی و با تکیه بر تحلیل منابع علمی منتشرشده در حوزه تحول نقش معلم، به بررسی ابعاد مختلف این تغییر پارادایم می پردازد یافته های مطالعات نشان می دهد که توسعه فناوری های دیجیتال، یادگیری شخصی سازی شده و ظهور سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی، موجب بازتعریف هویت حرفه ای معلمان شده و آنان را به سمت ایفای نقش های جدیدی همچون مربی، راهنما، تسهیل گر، طراح تجربه یادگیری و ارزیاب هوشمند سوق داده است در عین حال، این تحول با چالش هایی نظیر شکاف مهارتی معلمان، مسائل اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی، نابرابری در دسترسی به فناوری و ضرورت بازنگری در برنامه های تربیت معلم همراه است تحلیل انتقادی منابع نشان می دهد که موفقیت نظام های آموزشی آینده نه در جایگزینی معلم با فناوری، بلکه در هم افزایی میان توانمندی های انسانی معلمان و ظرفیت های هوش مصنوعی نهفته است بر این اساس، توسعه شایستگی های دیجیتال، یادگیری مادام العمر، بازطراحی برنامه های تربیت معلم و تدوین چارچوب های اخلاقی برای بهره گیری از فناوری، از مهم ترین الزامات تحول آموزش در عصر هوشمند به شمار می رود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محیطی، پریا و رنجبر حسینی، زهرا و شایانی نسب، راضیه،1404،تحول در کارکردهای آموزشی معلم؛ از انتقال دانش تا تسهیل گری یادگیری هوشمند،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه