جغرافیا یا انسان و محیط زیست

چکیده مقاله

چکیده ی مروری مقاله ی حاضر بر آن است تا نسبت دوسویه ی انسان و محیط زیست را در چارچوب دانش جغرافیا بازبینی کند این نوشتار با نگاهی تاریخی به تحول اندیشه ی جغرافیایی، از جبر محیطی تا امکان گرایی و سپس رویکردهای سیستمی و انتقادی، نشان می دهد که چگونه مفهوم «محیط» از بستری منفعل به عاملی پویا و متاثر از کنش های انسانی تبدیل شده است مرور منابع نشان می دهد که بحران های زیست محیطی معاصر، همچون تغییر اقلیم و فرسایش خاک، ریشه در الگوهای نادرست تعامل انسان با طبیعت دارند و جغرافیا به عنوان پل ارتباطی میان علوم طبیعی و انسانی، ابزارهای تحلیلی منحصربه فردی برای تبیین این بحران ها ارائه می دهد در این چارچوب، مفاهیمی چون تاب آوری، عدالت فضایی و توسعه ی پایدار، محورهای اصلی بازاندیشی در رابطه ی انسان و محیط به شمار می روند مقاله بر این نکته تاکید دارد که درک جغرافیایی از محیط، صرفا به توصیف عوارض طبیعی محدود نمی شود، بلکه به بررسی ادراکات، ارزش ها و رفتارهای انسانی در فضاهای گوناگون می پردازد از این رو، جغرافیای انسانی و جغرافیای طبیعی در نقطه ی تلاقی خود، حوزه ای میان رشته ای را شکل می دهند که برای سیاست گذاری محیطی و برنامه ریزی سرزمینی ضروری است یافته های مروری حاکی از آن است که رویکردهای مشارکتی و مبتنی بر جامعه، کارآمدترین راهبردها برای مدیریت تعارضات انسان و محیط به شمار می روند در نهایت، این چکیده بر لزوم گذر از نگاه تقلیل گرایانه به محیط و پذیرش پیچیدگی و عدم قطعیت در سیستم های انسان محیط تاکید می نماید و جغرافیا را دانشی برای زیستن بهتر در جهانی به شدت دگرگون شونده معرفی می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

پروانه عربانی

کارشناسی جغرافیا برنامه ریزی شهری دانشگاه آزاد واحد ملایر دبیر مقطع متوسطه دوم دبیرستان زینبیه س ، آموزش و پرورش استان لرستان ، شهرستان خرم اباد

�ربانی، پروانه،1404،جغرافیا یا انسان و محیط زیست،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه