چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری ادراک شده و پرخاشگری نوجوانان با در نظر گرفتن نقش واسطه ای هوش هیجانی و خودکنترلی در دانش آموزان دوره متوسطه اول و دوم انجام شده است نوجوانی دوره ای حساس از نظر شکل گیری هویت و رفتارهای اجتماعی است و نقش خانواده، به ویژه سبک فرزندپروری والدین، در شکل گیری سازگاری اجتماعی نوجوانان نقشی تعیین کننده دارد پژوهش های متعدد نشان داده اند که سبک های فرزندپروری تاثیر معناداری بر رفتار اجتماعی نوجوانان دارند؛ به گونه ای که سبک مقتدرانه با رفتارهای اجتماعی مثبت مانند همدلی و همکاری همراه است، در حالی که سبک های مستبدانه و سهل گیرنده با مشکلات رفتاری از جمله پرخاشگری و اضطراب اجتماعی مرتبط هستند با این حال، این رابطه به سادگی یک ارتباط مستقیم نیست و متغیرهای واسطه ای روانشناختی مانند خودکنترلی و هوش هیجانی نقش مهمی در این فرایند ایفا می کنند یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که خودکنترلی بالا به طور معناداری با کاهش پرخاشگری مرتبط است و هوش هیجانی نیز به عنوان عاملی محافظت کننده در برابر رفتارهای پرخاشگرانه عمل می کند همچنین، پژوهش ها تفاوت های جنسیتی قابل توجهی را در این زمینه نشان داده اند؛ پسران سطوح بالاتری از بی ثباتی هیجانی، خشم و پرخاشگری بیرونی را تجربه می کنند، در حالی که دختران از همدلی بیشتر و مکانیسم های خودکنترلی قوی تری برخوردارند این مقاله با مرور نظام مند پژوهش های انجام شده در این حوزه، به تحلیل مکانیسم های اثرگذاری سبک های فرزندپروری بر پرخاشگری نوجوانان از طریق هوش هیجانی و خودکنترلی پرداخته و مدلی مفهومی برای تبیین این روابط ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
حسن انجیل علی
کارشناسی صنایع چوب وکاغذ
طاهره بهمنی
کارشناسی دینی عربی
اسحاق ارباب ریگی
کارشناسی علوم اجتماعی
ساجده دهواری
کارشناسی آموزش ابتدایی
شیوه ارجاع
�نجیل علی، حسن و بهمنی، طاهره و ارباب ریگی، اسحاق و دهواری، ساجده،1404،رابطه سبک های فرزندپروری ادراک شده با پرخاشگری نوجوانان: نقش واسطه ای هوش هیجانی و خودکنترلی در دانش آموزان دوره متوسطه اول و دوم،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه