چکیده مقاله
ارتباط میان والدین و فرزندان به عنوان اولین و پایدارترین عامل جامعه پذیری نقش بی بدیلی در ابعاد مختلف رشد شناختی عاطفی و تحصیلی دانش آموزان دارد هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه کیفیت ارتباط والدین و فرزندان با انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است روش پژوهش توصیفی از نوع مروری تحلیلی است داده ها از طریق مطالعه کتاب ها مقالات علمی پژوهشی و منابع معتبر داخلی و خارجی مرتبط با روان شناسی تربیتی خانواده و آموزش گردآوری و تحلیل شده اند یافته های پژوهش نشان می دهد که ابعاد مثبت ارتباط والدین و فرزندان مانند پذیرش حمایت عاطفی صمیمیت و گفتگوهای سازنده رابطه مثبت و معناداری با انگیزش تحصیلی درونی دانش آموزان و در نتیجه بهبود پیشرفت تحصیلی آنان دارد در مقابل ابعاد منفی ارتباط نظیر تعارض طرد و کنترل شدید به کاهش انگیزش تحصیلی اضطراب و افت تحصیلی منجر می شود کیفیت پیوند عاطفی خانواده با ایجاد حس امنیت روانی زمینه را برای خودکارآمدی خودتنظیمی و تلاش بیشتر در انجام فعالیت های درسی فراهم می سازد نتیجه گیری کلی پژوهش حاکی از آن است که بهبود مهارت های ارتباطی والدین از طریق آموزش های رسمی و غیررسمی می تواند انگیزش تحصیلی و موفقیت آموزشی دانش آموزان را به طور چشمگیری ارتقا دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ورابی، ولی آله،1404،رابطه کیفیت ارتباط والدین و فرزندان با انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه