اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نگرش به طلاق در زنان دارای آشفتگی زناشویی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نگرش به طلاق در زنان دارای آشفتگی زناشویی انجام شد روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بوده است جامعه آماری این پژوهش شامل زنان دارای آشفتگی زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای شهر بابل در سال ۱۴۰۳ بوده است نمونه مورد نظر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۲۸ نفر در دو گروه آزمایشی و گواه ۱۴ نفر گروه آزمایش و ۱۴ نفر گروه گواه قرار گرفت برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه نگرش به طلاق استفاده شده است سپس آزمودنی های گروه آزمایش به مدت ۸ هفته، هر هفته در یک جلسه درمان ۹۰ دقیقه ای درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش را دریافت نموده اند و گروه کنترل مداخله خاصی را دریافت ننمودند یافته ها نشان داد در بین افراد شرکت کننده در گروه های آزمایش و کنترل از لحاظ نمره نگرش به طلاق در پس آزمون نسبت به پیش آزمون معنی دار بوده است بنابراین درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نگرش به طلاق در زنان دارای آشفتگی زناشویی تاثیر دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیده سمیه صیادی کناری

مقاله اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نگرش به طلاق در زنان دارای آشفتگی زناشویی

�یادی کناری، سیده سمیه،1404،اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نگرش به طلاق در زنان دارای آشفتگی زناشویی،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی کاربردی و مشاوره،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی کاربردی و مشاوره4 آذر 1404 · تهران