اثربخشی طرحواره درمانی بر نگرش های ناکارآمد زنان قربانی خشونت خانگی

چکیده مقاله

هدف از این پژوهش تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر نگرش های ناکارآمد زنان قربانی خشونت خانگی بوده است روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی بود و از طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل استفاده شد جامعه آماری پژوهش حاضر شامل زنان قربانی خشونت خانگی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بودند روش نمونه گیری بصورت در دسترس بود و با استفاده از این روش از بین جامعه آماری تعداد ۳۰ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر و کنترل ۱۵ نفر گمارده شد گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت مداخلات طرحواره درمانی قرار گرفت و گروه کنترل مداخله ای را دریافت نکرد هر دو گروه به پرسشنامه نگرش های ناکارآمد در دو مرحله ی پیش آزمون و پس آزمون پاسخ دادند یافته ها نشان داد میانگین نمرات نگرش های ناکارآمد در پس آزمون گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل معنادار بوده است بنابراین طرحواره درمانی بر نگرش های ناکارآمد زنان قربانی خشونت خانگی تاثیر دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهسا فاضلی

مقاله اثربخشی طرحواره درمانی بر نگرش های ناکارآمد زنان قربانی خشونت خانگی

فاضلی، مهسا،1404،اثربخشی طرحواره درمانی بر نگرش های ناکارآمد زنان قربانی خشونت خانگی،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی کاربردی و مشاوره،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی کاربردی و مشاوره4 آذر 1404 · تهران