خوانشی تحلیلی از مفهوم زیبایی در آثار و اندیشه مولانا

چکیده مقاله

زیبایی شناسی یکی از مفاهیم محوری در فلسفه و عرفان اسلامی است که در آثار مولانا به ویژه در مثنوی معنوی و دیوان شمس جایگاه ویژه ای دارد در اندیشه ی مولوی، زیبایی تنها به مفاهیم ظاهری و مادی محدود نمی شود، بلکه در حقیقت به عنوان واقعیتی وجودی و معنوی از جوهر کمال الهی نشات می گیرد از نگاه مولانا، زیبایی نه تنها در عالم محسوسات بلکه در عمق باطن و روح انسان نیز جلوه گر است و باید از آنچه که در ظاهر است فراتر رفت تا به زیبایی های واقعی و معقول دست یافت مولوی زیبایی را نه به عنوان یک پدیده ی ساده و محدود، بلکه به عنوان تجلی کمال و جمال الهی در جهان هستی می بیند این زیبایی، هم در دنیای محسوس و هم در دنیای باطنی قابل تجربه است و انسان باید در پی درک این زیبایی های معنوی باشد تا به حقیقت و کمال برسد در این مقاله، تلاش شده است تا زیبایی شناسی مولانا از منظر عرفانی و فلسفی بررسی شود و این نتیجه گیری حاصل شود که زیبایی در اندیشه ی مولوی مفهومی فراتر از ظاهر و محسوسات دارد و باید به زیبایی های باطنی و معنوی توجه کرد تا به کمال الهی دست یافت

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

امیرحسین جمالی هل آباد

هل آباد دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت مدرس، تهران: ایران

�مالی، امیرحسین،1404،خوانشی تحلیلی از مفهوم زیبایی در آثار و اندیشه مولانا،بیست و سومین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ30 آبان 1404 · تهران