آیین خویتوکدس در شاهنامه فردوسی

چکیده مقاله

با وجود بررسی های بسیار در باب شناخت رسوم متعدد کهن پارسی، همچنان آیین هایی وجود دارند که مبهم هستند و یا به گوش نخورده اند یکی از این آیین ها که در شاهنامه فردوسی به آن اشاره شده، آیین خویتوکدس است رسم خویدوده از جمله مباحث مناقشه برانگیز و پرتکراری است که سال هاست در میان پژوهشگران در عرصه تاریخ ایران پیش از اسلام و دین زرتشت رایج است و پیرامون آن، بررسی های مختلفی صورت گرفته است در این مقاله مجموعه شواهدی را که به این رسم اشاراتی مستقیم یا غیرمستقیم کرده اند، از متون مختلف گردآورده ایم این بررسی، پس از بحثی ریشه شناختی در ریشه یابی کلمه «خویدوده»، به ترتیب، به معانی خویدوده و منشا پیدایش این آیین، پیامد خویدوده و مواردی را نیز در کتاب شاهنامه فردوسی که می تواند مویدی بر این آیین باشد، بیان می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه امینیان

نگین عامریفاطمه اکبریزهرا عامریفاطمه عامری

نگین عامری

فاطمه امینیانفاطمه اکبریزهرا عامریفاطمه عامری

فاطمه اکبری

فاطمه امینیاننگین عامریزهرا عامریفاطمه عامری

زهرا عامری

فاطمه امینیاننگین عامریفاطمه اکبریفاطمه عامری

فاطمه عامری

فاطمه امینیاننگین عامریفاطمه اکبریزهرا عامری

�مینیان، فاطمه و عامری، نگین و اکبری، فاطمه و عامری، زهرا و عامری، فاطمه،1404،آیین خویتوکدس در شاهنامه فردوسی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل