اثر بخشی آموزش مولفه های یادگیری خودگردان بر موفقیت دانش آموزان

چکیده مقاله

با توجه به پیچیدگی های روزافزون زندگی اجتماعی و سرعت زیاد تولید دانش، دیگر انتقال صرف اطلاعات به فراگیران جوابگوی حل مسائل و مشکلات آنها نیست در همین راستا بارن و همکاران ۲۰۰۲ به نقل از نوتا و همکاران ۲۰۰۴ معتقدند که با توجه به تغییرات روزافزون زندگی اجتماعی، فراگیران نیازمند کسب یک الگوی پویا برای یادگیری مداوم دانش و مهارت های جدید می باشند که هسته مرکزی این الگوی پویا خودگردانی در یادگیری می باشد یادگیری خودگردان عبارت است از خودزایی و خود وارسی، افکار، احساسات و رفتارها به منظور رسیدن به هدف این اهداف می توانند تحصیلی باشند مانند تصحیح و بهبود میزان درک و فهم هنگام خواندن، سازمان یافته تر کردن نوشته ها، یادگیری چگونگی انجام عمل ضرب و پرسیدن سوالات مرتبط هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر بخشی آموزش مولفه های یادگیری خودگردان جهت افزایش فرصت موفقیت در دانش آموزان است که با توجه به پژوهش های گذشته تاثیر این مطلب نشان داده شده است این پژوهش با استفاده از روش کتابخانه ای، تحلیلی توصیفی، جستجو در منابع و سایت های معتبر ایرانی و خارجی انجام گرفته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شهربانو نوروزی

کارشناس علوم تربیتی، آموزگار ابتدایی، شهرستان شاهرود

صدیقه جمعه

کارشناس حسابداری، معاون دبستان، شهرستان شاهرود

فاطمه خداوردی

کارشناس ارشد تربیت بدنی، معاون دبستان، شهرستان شاهرود

امیر محمد جلیلی

کارشناس آموزش ابتدایی، آموزگار ابتدایی، شهرستان شاهرود

سمیه میرزامجنی

کارشناسی ارشد مشاوره و راهنمایی، معاون پرورشی، شهرستان شاهرود

نوروزی، شهربانو و جمعه، صدیقه و خداوردی، فاطمه و جلیلی، امیر محمد و میرزامجنی، سمیه،1404،اثر بخشی آموزش مولفه های یادگیری خودگردان بر موفقیت دانش آموزان،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل