چکیده مقاله
هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه سبکهای مدیریت کلاس با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی شهرستان خنج می باشد روش تحقیق مورد استفاده در این پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی است جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه ۲۳۹۲ نفر از دانش آموزان ابتدایی مناطق شهری شهرستان خنج می باشد حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران به تعداد ۳۳۳ برآورد و با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند ابزار پژوهش در این تحقیق شامل پرسشنامه سبک مدیریت کلاس ولفگانگ و گلیکمن و پرسشنامه استاندارد پیشرفت تحصیلی خوشنو می باشد روایی پرسشنامه ها بر مبنای دیدگاه خبرگان و پایایی آن ها بر اساس آزمون آلفا ی کرونباخ مورد سنجش قرار گرفت و بترتیب ۱۹۳۰ و ۱۹۲۳ مورد ارزیابی و محاسبه گردید که بیانگر پایایی مطلوب پرسشنامه تحقیق می باشد در این پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه جهت تحلیل فرضیات پژوهش استفاده شده است نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد بین سبک های مدیریت کلاس، سبک تعامل گرا بیشترین تاثیر را بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
علیرضا فتحی
دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت، واحد لامرد، دانشگاه آزاد اسلامی، لامرد، ایران
مختار رنجبر
دانشیار گروه مدیریت، واحد لامرد، دانشگاه آزاد اسلامی، لامرد، ایران نویسنده مسئول
شیوه ارجاع
فتحی، علیرضا و رنجبر، مختار،1403،بررسی رابطه سبکهای مدیریت کلاس با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی شهرستان خنج،یازدهمین همایش بین المللی مدیریت، حسابداری و اقتصاد در توسعه پایدار،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین همایش بین المللی مدیریت، حسابداری و اقتصاد در توسعه پایدار1 اسفند 1403 · مشهد