چکیده مقاله
هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری و یادگیری خودراهبر و پیشرفت تحصیلی می باشد تحقیق حاضر در دسته پژوهش های توصیفی و همبستگی و از حیث هدف در زمره تحقیقات کاربردی قرار می گیرد این تحقیق از دو روش بررسی کتابخانه ای و بررسی میدانی استفاده خواهد شد جامعه آماری این تحقیق کلیه دانش آموزان ناحیه 6 آموزش و پرورش مشهدمی باشد که تعداد آنها 29400 نفر می باشند حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان برای 29400 نفر تعداد 379 نفر می باشد روش نمونه گیری نیز به صورت تصادفی خوشه ای است در این پژوهش از 3 پرسشنامه ، پرسشنامه پیشرفت تحصیلی فام و تیلور 1994 پرسشنامه سبک های فرزند پروری بامریند، مقیاس یادگیری خودراهبر ویلیامسون، 2007 استفاده می شود از این پژوهش این نتیجه حاصل می شود که بین سبک های فرزندپروری و یادگیری خودراهبر و پیشرفت تحصیلی رابطه برقرار است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کریمیان طوسی، حمیده و آذرگون، حسن،1399،بررسی رابطه بین ادراک از سبک های فرزندپروری و یادگیری خودراهبر و پیشرفت تحصیلی،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی،علوم اجتماعی،علوم تربیتی و آموزش�
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی،علوم اجتماعی،علوم تربیتی و آموزشی2 اسفند 1399