مبانی امر به معروف و نهی از منکر و مصادیق نظارت در این زمینه با توجه به قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

چکیده مقاله

امر به معروف و نهی از منکر در دسته مهم ترین تعالیم و احکام اسلامی قرار گرفته که متمرکز به سعادت شخص و سلامت جامعه اسلامی و مورد تاکید متون دینی و تایید عقل تدبیرگر بشری می باشد احیا و اجرای فریضه حائز اهمیت اسلامی مذکور مد نظر بسیاری از تدوین کنندگان قانون اساسی ایران است به شکلی که اصل ۸ آن به این مسئله اختصاص پیدا کرده است که به نظارت مردم بر دولت دولت بر مردم مردم بر هم پرداخته و به نهاد امر به معروف و نهی از منکر تعبیر می گردد اجرا و درک اشتباه و یا ناقص از آن موجب به وجود آمدن بی نظمی و از بین رفتن حرز و حریم خصوصی افراد و وارد شدن آسیب به حق و حقوق و آزادی های آنان می گردد اهتمام پژوهش حاضر بررسی مبانی امر به معروف و نهی از منکر و مصادیق نظارت در این زمینه با توجه به قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران می باشد که به روش توصیفی تحلیلی است نتایج حاکی از آن است که مبانی امر به معروف و نهی از منکر شامل مبانی عقلی و نقلی می باشد و مصادیق نظارت در این خصوص شامل نظارت حکومت بر مردم، نظارت رهبری و نظارت بین قوای سه گانه است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدرضا کیا

کارشناسی ارشد حقوق عمومی

کیا، محمدرضا،1404،مبانی امر به معروف و نهی از منکر و مصادیق نظارت در این زمینه با توجه به قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران،هجدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزش�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزشی26 اسفند 1404