چکیده مقاله
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افزایش شفقت به خود و کاهش احساس تنهایی در زنان مبتلا به سرطان سینه انجام شد روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی و با طرح پیش آزمون پس آزمون و پیگیری ۶ هفته ای با گروه کنترل بود نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر از زنان مبتلا به سرطان سینه بود که در دو گروه آزمایش و کنترل هر گروه ۱۵ نفر گمارده شدند گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت مداخلات درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفت و گروه کنترل مداخله ای را دریافت نکرد برای گردآوری داده ها از پرسش نامه های شفقت به خود رائس و همکاران ۲۰۱۱ و احساس تنهایی راسل، پپلا و فرگوسن ۱۹۷۸ استفاده شد و برای آزمون فرضیه های پژوهش از آزمون تحلیل واریانس اندازه گیری های مکرراستفاده گردید یافته ها: با توجه به میزان F=۱/۳۳۳ در متغیر شفقت به خود و احساس تنهایی F=۱۰۶/۲۵۴، میتوان اینگونه بیان کرد که میان گروه آزمایش و کنترل در پس آزمون و پیگیری تغییرات معناداری مشاهده می شود نتیجه گیری: بر مبنای نتایج میتوان نتیجه گرفت که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب افزایش شفقت به خود و کاهش احساس تنهایی زنان مبتلا به سرطان سینه شده و استفاده از این روش برای افزایش متغیرهای فوق سودمند به نظر می رسد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
گلستانی بخت، طاهره و صهبا، فریما و علی بخشی، زهرا،1400،اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افزایش شفقت به خود و کاهش احساس تنهایی در زنان مبتلا به سرطان سینه،اولین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری29 مهر 1400 · تهران