چکیده مقاله
تشویق و تنبیه دو روش تربیتی هستند که برای رعایت مقررات و انضباط بابد در مدارس مد نظر قرار گیرند تنبیه در مواردی به کار میرود که رفتار دانش آموز ناپسند، برخلاف مقررات و غیر دلخواه است و میخواهیمآن را خاموش یا تضعیف کنیم این دو روش باید بطور صحیح بکار رود تا موجب آرامش خاطر گردد با توجهبه نقش و اهمیت تشویق در یادگیری دانش آموزان و تنبیه در سرخوردگی و بی رغبتی آنان در یادگیری،هدف این پژوهش بررسی نقش تشویق و تنبیه در یادگیری دانش آموزان مدارس منطقه بم پشت سراوانواقع در استان سیستان و بلوچستان می باشد این تحقیق به روش توصیفی و ابزار جمع آوری اطلاعاتپرسشنامه و مصاحبه با معلمان پیشکسوت می باشد یافته ها نشانگر آن است که معلمان هر گونه تنبیهبدنی و فیزیکی را رد می کنند و تشویق را مقدم بر تنبیه مهم ترین عامل برای پیشبرد اهداف آموزشی می دانند همچنین آنان با روش های تنبیهی مانند محروم کردن از اردوها، اخم کردن و کم توجهی تاکیدبیشتر دارند و روش هایی مانند جایزه دادن، احترام گذاشتن و را برای تشویق کردن توصیه می کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�برائیلی، عارف و جبرائیلی، یلدا و قلی پور، محمدرضا و نجفی، شاهین،1402،بررسی اهمیت تشویق و تنبیه در محیط آموزشی،دومین کنفرانس بین المللی و پنجمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی و پنجمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری31 مرداد 1402 · تهران