چکیده مقاله
اضطراب یکی از شایع ترین مشکلات روان شناختی در میان دانشجویان است که می تواند پیامدهای نامطلوبی بر سلامت روان، عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و کیفیت زندگی آنان بر جای گذارد شناسایی عوامل موثر بر کاهش اضطراب و تبیین سازوکارهای روان شناختی مرتبط با آن، از موضوعات مهم پژوهش های حوزه روان شناسی و آموزش عالی به شمار می رود در این میان، ذهن آگاهی به عنوان یکی از ظرفیت های روان شناختی مثبت، با افزایش آگاهی نسبت به تجربه های لحظه حاضر، کاهش نشخوار ذهنی و بهبود تنظیم هیجان، می تواند نقش موثری در کاهش اضطراب ایفا کند همچنین خودکارآمدی، به عنوان باور فرد نسبت به توانایی خود در مدیریت موقعیت های چالش برانگیز، یکی از عوامل مهم در سازگاری روان شناختی و مقابله با فشارهای تحصیلی و اجتماعی محسوب می شود بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ذهن آگاهی با اضطراب دانشجویان و تبیین نقش میانجی خودکارآمدی انجام شد این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری است جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه بوده و نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب خواهد شد داده ها از طریق پرسشنامه پنج وجهی ذهن آگاهی، پرسشنامه خودکارآمدی عمومی و پرسشنامه اضطراب بک گردآوری و با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS تجزیه وتحلیل خواهند شد انتظار می رود ذهن آگاهی با اضطراب رابطه منفی و معنادار داشته باشد، ذهن آگاهی با خودکارآمدی رابطه مثبت و معنادار نشان دهد و خودکارآمدی نیز با اضطراب رابطه منفی داشته باشد همچنین پیش بینی می شود خودکارآمدی نقش میانجی معناداری در رابطه بین ذهن آگاهی و اضطراب ایفا کند یافته های این پژوهش می تواند مبنای مناسبی برای طراحی مداخلات آموزشی و روان شناختی با هدف ارتقای ذهن آگاهی، تقویت خودکارآمدی و کاهش اضطراب در میان دانشجویان فراهم آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
امیر عباس سیفی
کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی
شیوه ارجاع
�یفی، امیر عباس،1405،رابطه ذهن آگاهی با اضطراب دانشجویان تبیین نقش میانجی خودکارآمدی،یازدهمین کنفرانس بین المللی و چهاردهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی و چهاردهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری31 تیر 1405 · تهران