چکیده مقاله
برخی کشورهای صنعتی ، نظام نوبتکاری را به عنوان رویکردی برای حداکثر بهره وری از منابع انسانی و تضمین استمرار فعالیت صنایع و کارخانه ها اتخاذ کردند در نتیجه جمعیت نوبتکار به گونه پیوسته ای رشد کرده و این رشد اکنون سریع تر از گذشته دنبال می شود امروزه در اغلب صنایع بزرگ و پیچیده نوبتکاری یکی از مهمترین چالشهای کارکنان است که میتواند اثرات سوء فیزیولوژیک ، روانی و اجتماعی بر افراد نوبتکار برجا بگذارد شواهد قابل توجهی نشان میدهد کسانی که بصورت شیفتی کار میکنند از اختلالات مزمن و حاد رنج می برند پژوهش حاضر مطالعه ای مقطعی بوده که بر روی ۲۴۰ نفر از کارکنان نیروهای حراست به روش نمونه گیری انجام شده است ابزارهای مورد استفاده شامل مستندات تحلیل گزارشات و حوادث شغلی پرسش نامه دموگرافیک نرم افزار SPSS۱۱ با استفاده از آزمونهای آماری توصیفی و استنباطی بوده است نتایج حاصل از مقایسه بین دو گروه نوبتکار و روزکار ثابت حاکی از بروز اختلالات در پرسنل نوبتکار است یافته های این مطالعه نشان داد سطح سلامتی کارکنانی که دارای نظام نوبتکاری متفاوت می باشند تحت تاثیر فاکتورهای نوبتکاری به عنوان یک علت ریشهای قرار می گیرند بنابراین براساس خرد جمعی هر گونه اقدام برای افزایش سطح سلامتی باید بر بهبود نظام های نوبتکاری به عنوان علل ریشه ای و موثر بر کاهش سطح سلامتی متمرکز شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مومنی تبار، رضا و راستین، سیده ام البنین،1403،بررسی ارتباط نوبت کاری بر سلامت شغلی کارکنان حراست مطالعه موردی ( شرکت انتقال گاز ایران)،هفدهمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت8 تیر 1403 · تهران