بررسی کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به ویتیلیگو: مطالعات مروری

چکیده مقاله

مقدمه : ویتیلیگو vitiligo که در فارسی به پیسی یا برص معروف است، شایعترین اختلال دپیگمانتاسیون پوستی است که نیم تا دو درصد از کودکان و بزرگسالن را با نسبت جنسی یکسان در دنیا مبتلا نموده است ویتیلیگو اگرچه بیماری جسمیاست، اما به صورت همزمان مشکلات روان شناختی و اجتماعی شدیدی را برای مبتلایان به همراه دارد که سلامت روان بیماران راتحت تاثیر قرار می دهد و منجر به بار روانی قابل توجه و نقص در کیفیت زندگی آنان می شود و آثار روانی اجتماعی گسترده ایمانند: اضطراب، افسردگی و افکار خودکشی، حقارت های پیچیده، نقص شناختی، محدودیت های فیزیکی، ناراحتی، خجالت، خشم،ترس از صحبت درباره بیماری، شرم، انگ و اختلال در روابط اجتماعی را به همراه دارد و بنابراین شناخت عوامل زمینه ساز آن با اهمیت می باشد موارد و روش ها: در این مطالعه مروری، با استفاده از کلید واژه های فارسی ویتیلیگو vitiligo و کیفیت زندگی quality of life سلامت روان mental health به صورت مجزا و ترکیبی در پایگاه های فارسی جهاد دانشگاه SID به صورت مجزا و ترکیبی در پایگاه های فارسی جهاد دانشگاه پایمد و جستجوی دستی در گوگل سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۴ انجام گرفت و ۱۹ مقاله مرتبط با موضوع مورد برسی و تحلیل قرار گرفت یافته ها: ویتیلیگو یک بیماری خودایمنی مزمن است که با تخریب ملانوسیتها و در نتیجه ایجاد لکه های رنگ پریده یا سفید پوست مشخص می شود این اختلال رنگدانه اکتسابی با تاثیر ژنتیکی قابل توجهی که تقریبا یک درصد از جمعیت جهان را تحت تاثیر قرار میدهد بیماران مبتلا به و یتیلیگو با اختلال قابل توجه کیفیت زندگی QOL در فعالیت های معمول، اشتغال و سلامت روانی اجتما عی مواجه می شوند بیماران مبتلا به ویتیلیگو خطر ابتلا به اختلالت روانپزشکی را افزایش می دهند اضطراب و افسردگی نشان دهنده اصلی ترین شرایط روانی مرتبط با ویتیلیگو هستند، اما برخی شواهد علمی گزارش کرده اند که اختلالت دیگری مانند اختلال وسواس فکری اجباری OCD اختلال شیدایی، اختلال دوقطبی و اسکیزوفرنی ممکن است همزمان بر بیماران ویتیلیگو تاثیر بگذارد ۷ استرس اکسیداتیو ، خودایمنی و تغییر ملانوژنز مکانیسم های اصلی بیماریزایی ویتیلیگو هستند و ترکیبات طبیعی با یک یا چند مورد از آنها مقابله می کنند تولید بیش از حد گونه های فعال اکسیژن ROS کمبود آنزیم های آنتی اکسیدان باعث عدم تعادل وضعیت ردوکس سلولی و در نتیجه آسیب به ملانوسیت می شود نتیجه گیری: این مطالعات نشان میدهد که در سطح جهانی ، بیماران مبتلا به ویتیلیگو به طور قابل توجهی در بهزیستی عاطفی ،زندگی روزمره و سلامت روانی اجتماعی خود تحت تاثیر قرار گرفته اند مطالعات کمی و کیفی ارزیابی کردند که افرادی که ازویتیلیگو رنج می برند از طریق مسائل مرتبط مانند شرم، ناراحتی، خجالت و ناراحتی بدن در معرض خطر بیشتری بر ای زندگیهستند محدودیت های مربوط به فقدان نسبی مطالعات دردسترس و نیاز روزافزون به کاهش بار این بیماری های مزمن نشانمی دهد که ادامه کارآزمایی های بیشتر الزامی است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه رضایی

استاد یارگروه پرستاری ،دانشکده پرستاری مامایی،دانشگاه ازاداسلامی واحدبابل،مازندران،ایران

فاطمه نجارزاده ریسه

دانشجوی کارشناس ارشد پرستاری مراقبت های ویژه بزرگسالان، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، ایران

زهرا غریبی

دانشجوی کارشناسی ارشد مراقبتهای ویژه بزرگسالان، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، ایران

راضیه صفارتلوری

کارشناسی ارشد پرستاری سالمندی دانشگاه علوم پزشکی گلستان، بیمارستان امام خمینی بندرترکمن، ایران

آرزو کردیان

دانشجوی کارشناسی ارشد روان پرستاری، علوم پزشکی مازندران، دانشکده پرستاری ومامایی ساری، مازندران، ایران

زهرا نجارزاده ریسه

گروه پرستاری بیمارستان شهدای قلعه گنج، کرمان، ایران

�ضایی، فاطمه و نجارزاده ریسه، فاطمه و غریبی، زهرا و صفارتلوری، راضیه و کردیان، آرزو و نجارزاده ریسه، زهرا،1403،بررسی کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به ویتیلیگو: مطالعات مروری،هجدهمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت18 آبان 1403