چکیده مقاله
یکی از وجوه دین مبین اسلام، تعلیم و تعلم است و ارج و اهمیت آن به اندازه ای است که میتوان اسلام را دین تعلیم و تربیت و علم دانست این حقیقت را از صریح آیات و روایات دینی میتوان دریافت و آن را در شیوه و سیره عملی معصومین علیهم السلام دید دینی که اسیران جنگی را در ازای سوادآموزی به مسلمانان آزاد کند جای تردیدی در اهمیت تعلیم و تعلم باقی نمیگذارد اما استعمار برای سلطه بر کشورهای جهان و از جمله کشورهای مسلمان ناگزیر میبایست نظام آموزش و پرورش دینی و ملی آنها را براندازد و بر اساس فرهنگ استعماری خود آن را تاسیس و تقویت کند رجال آزاده و مسئول در گوشه و کنار جهان اسلام برای تاسیس، حفظ و تقویت مدارس غیروابسته به رژیمهای دست نشانده استعمار، اهتمام بلیغی نمودند و از جمله در ایران اسلامی این گونه مجاهدتها و کوشش های ارزشمند تاریخی کاملا محسوس بود تاسیس مدارس و مراکز تعلیمات دینی و دخالت و اهتمام در تهیه متون دینی مدارس یکی از فعالیتهای بنیادی و ریشه ای مسلمانان غیرتمند در عصر تاریک حاکمیت سلطه و استعمار بر ایران است این گونه مراکز بعضا مورد حمایت مستقیم یا غیرمستقیم مراجع تقلید و بازاریان متدین قرار گرفته و توسعه چشمگیری مییافتند از جمله میتوان به »جامعه تعلیمات اسلامی « اشاره کرد که در سال ۱۳۲۲ ه ش توسط شیخ عباسعلی قرائتی معروف به حاج آقای اسلامی در تهران تاسیس شد و به تدریج در تمامی ایران گسترش یافت این مرکز مورد تایید مرجع تقلید بزرگواری همچون آیات عظام بروجردی، حکیم، خوانساری، طباطبایی و امام خمینی ره قرار گرفت و نقش بسزایی در تربیت روشنفکران مسلمان و نسل جوان متعهد به اسلام در دوران قبل از انقلاب داشت در مقاله زیر تاریخچه و فعالیتهای این مرکز را اجمالا مرور مینماییم
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لامپور، سمیه و فرقانی طرقی، علی و یوسفی، ریحانه و مشتاقی وطن پرست، مریم،1402،نگاهی به مدارس اسلامی در عهد پهلوی دوم،هشتمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی30 بهمن 1402 · تهران