اثربخشی قصه گویی در هوش هیجانی و کاهش علائم پرخاشگری در دانش آموزان ابتدایی

چکیده مقاله

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی قصه گویی بر هوش هیجانی و کاهش علائم پرخاشگری دانش آموزان ابتدایی بود این پژوهش، از لحاظ هدف، کاربردی و به لحاظ روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل بود جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان ابتدایی شهر ابهر در سال ۱۳۹۹ ۱۴۰۰ که از بین آنها تعداد ۳۰ دانش آموز و از این تعداد با گمارش تصادفی ۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد ابزار جمع آوری اطلاعات شامل روش قصه درمانی مورنو ۲۰۰۷ ، پرسشنامه هوش هیجانی سیبریا شرینگ ۱۹۹۰ و پرسشنامه پرخاشگری باس و پری ۱۹۹۷ بود به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل کواریانس چند متغیره و تک متغیره در نرم افزار spss ۲۴ استفاده شد و نتایج نشان داد قصه گویی بر هوش هیجانی و کاهش علائم پرخاشگری دانش آموزان ابتدایی تاثیر دارد ۰۵/۰>P ، و نتایج حاکی از این است که از آنجاییکه آموزش قصه گویی می تواند بر دانش آموزان ابتدایی اثرگذار باشد با آموزش قصه گویی به والدین در ارتقاء سطح هوش هیجانی و کاهش علائم پرخاشگری این دانش آموزان گام برداشت

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

الهه یوسفی

کارشناسی آموزش ابتدایی

زهرا چکین

کارشناسی زبان و ادبیات فارسی

مهسا مولایی

کارشناسی علوم تربیتی

رباب گنج خانلو

کارشناسی آموزش ابتدایی

سیده فاطمه کوچکی

کارشناسی آموزش ابتدایی

یوسفی، الهه و چکین، زهرا و مولایی، مهسا و گنج خانلو، رباب و کوچکی، سیده فاطمه،1402،اثربخشی قصه گویی در هوش هیجانی و کاهش علائم پرخاشگری در دانش آموزان ابتدایی،کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، علوم آموزشی ، حقوق و علوم اجتماع�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، علوم آموزشی ، حقوق و علوم اجتماعی28 فروردین 1402