چکیده مقاله
جنبش نوین روان شناسی مثبت گرا با ریاست مارتین سلیگمن، با هدف کمک به نسل بشر در جهت بهینه سازی کیفیت زندگی و رشد فضایل و توان مندی های انسانی که در شش گروه: خردمندی، شجاعت، انسانیت، عدالت، اعتدال و فراروندگی یا تعالی، جای می گیرند، شکل گرفته است در بسیاری از آثار ادبی متقدم ایران به خصوص آثار و آموزه های مولانا می توان شاخصه های علم روان شناسی مثبت را کشف و نمایان ساخت این جستار که به روش تحلیلی تطبیقی انجام شده، درصدد است تا به تحلیل و تبیین فضیلت «اعتدال» از فضیلت های شش گانه سلیگمن در آثار مولانا بپردازد نتایج تحقیق حاکی از آن است که این فضیلت و تمامی زیر مجموعه های آن یعنی: بخشایش، فروتنی، دوراندیشی، خودنظم دهی، در آموزه های مولانا قابل تبیین و تطبیق است و تنها نکته ناهم سان مهم در دیدگاه مولانا و سلیگمن نوع نگاه این دو اندیشمند به انسان را شامل می شود؛ یعنی به طور کلی نگاه مولانا «خدامحور» و نگاه سلیگمن «انسان محور» است مولانا کسب تمامی فضایل را در جهت قرب الهی و فناء فی الله در نظر می گیرد، درحالی که در آثار سلیگمن به این موضوع اشاره ای نشده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مردانی ورپشتی، مریم و روحانی، مسعود،1402،(تحلیل و بررسی فضیلت «اعتدال» در اندیشه های مولانا با تکیه بر روانشناسی مثبت گرای سلیگمن)،چهارمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی25 اسفند 1402