چکیده مقاله
هدف این تحقیق بررسی اثربخشی گروه درمانی به روش کنگره ۶۰ DST بر تنظیم هیجان در همسران معتادان مرد در حال بهبودی شهر اصفهان بود که به روش نیمه آزمایشی انجام شد جامعه آماری شامل همه ی زنان دارای همسر معتاد در حال بهبودی به روش کنگره ۶۰ در مراکز کنگره ۶۰ در شهر اصفهان در سال ۱۴۰۳ بود که از این میان و با توجه به ملاک های ورود و خروج، در مجموع ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس برگزیده شدند و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تنظیم هیجانی گراس، ۲۰۰۳ بود گروه آزمایش تحت گروه درمانی به روش کنگره ۶۰ برگرفته از پژوهش ذوقی ۱۴۰۳ قرار گرفتند نتایج نشان دهنده ی تاثیر مثبت و معنادار گروه درمانی به روش کنگره ۶۰ DST بر بهبود تنظیم هیجان در همسران معتادان مرد در حال بهبودی شهر اصفهان بود لذا نتایج پژوهش حاضر می تواند مبنای تجربی مناسبی برای تدوین برنامه های آموزشی مبنی بر گروه درمانی به روش کنگره ۶۰ در جهت کمک به افراد در حال ترک و خانواده های آن بهره ورفت
کلیدواژهها
نویسندگان
سمیه قربانی
دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران
محمد امیری کاکلکی
دکترای تخصصی، گروه روانشناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران
شیوه ارجاع
قربانی، سمیه و کاکلکی، محمد امیری،1404،اثربخشی گروه درمانی به روش کنگره ۶۰ (DST) بر تنظیم هیجان در همسران معتادان مرد در حال بهبودی شهر اصفهان،هفتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی30 خرداد 1404