چکیده مقاله
آبجو در زمان باستان یکی از کالاهای لوکس بوده که اهمیت بسیاری در داد و ستد کالاها داشته است کهن ترین جایی که نام آبجو در آن آمده است کتیبه های سومری هستند در این کتیبه ها واژه آبجو بگونه kas نگاشته شده است وبا الگو گیری از کتیبه های سومری، این واژه در کتیبه های هیتیایی در آناتولی و در گلنبشته های ایلامی یافت شده از هنگامه هخامنشیان در تخت جمشید نیز بگونه kas نگاشته شده است این واژه در پیوند با فن آوری کشاورزی در زمان باستان نیز هست از این روی پرداختن به ریشه شناسی آن از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است گسترشو پیشرفت کشاورزی به دست اقوام هند و اروپایی ایر و اروپایی امروزه برهمگان آشکار است این جستار نه تنها توسط گواه هایباستان شناسی استوار گردیده است بلکه توسط دانش زبان شناسی نیز میتوان آن را پیگیری کرد گواه ها و اسناد زبان شناسی در اینزمینه به اندازهای هستند که نشان می دهند اقوام هند و اروپایی پیش از جدایی شان از یکدیگر که برابر با داده های گوناگون نزدیکبه ۶۰۰۰ سال پیش بوده است، به فنآوری کشاورزی دست پیدا کرده بوده اند در این نوشتار نخست به ریشه شناسی واژه kas به معنی آبجو که دانشمندان بر پایه واژه های سومری ارائه دادهاند پرداخته خواهد شد سپس کوشش می شود که بر پایه ایران پژوهی نوین یک ریشه هند و اروپایی برایاین واژه پیشنهاد گردد در واقع میتوان نشان داد که چگونه ریشه این واژه هنوز در زبان های ایرانی یافت می شود و از راه زبان هایایرانی بگونه وامواژه درون زبان های ارمنی و عربی نیز شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کریمی، سعید،1402،به معنی آبجو در زبان سومری و همسنجی آن با زبان های ایرانی kaš ریشه شناسی واژهبر پایه ایران پژوهی نوین،شانزدهمین کنفرانس بین المللی زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات شانزدهمین کنفرانس بین المللی زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ27 مرداد 1402