افغانستان: را با کهن ترین زبان عالم، در اطلاق مستند نام و نشان، بشناسید

چکیده مقاله

بنام خدا اگر ما بر روند علمی بنیان پیدایش صداگفتاری مسلط نباشیم؛ غیر از یادگیری و شناخت یاداوری واژگان بطور تقلیدی؛ با یک عمرمطالعه کتاب به کتاب، نمی توانیم وجه تسمیه یک کلمه یا واژه که مستندات در نام نهاد ابراز آن نهادینه شده تشحیص دهیم به همین خاطرصاحب نظران ادبی واژه نام ها را قراردادی تلقی کنند این در صورتی ست که چینش حرف به حرف هر واژه نامی مطابق منابع قابل تشخیص ادبی،هویتی بی مانند از صاحب نام را در تشریح ساختاری فیزیکی یا خواص، تحت مستندی قابل رویت در چینش نام عیان به بیان کند برای مثال شماتیک یک گل را «لاله» و شمایل یک حیوان را «خرگوش» بنام ند وجه تسمیه نام «لاله» قراردادی نیست بلکه گلی را معرفند که شکوفایی برگانش نوک زبانه و یا پرچم ندارد و وجه تسمیه نام «خرگوش» حیوانی را معرفند که گوش های آن همانند گوش خر یا اولاغ هستند شما با مشاهد ه مستندات ساختار فیزیکی می توانید تشخیص دهید منابع این دو ویژه نام متعلق به سبک گفتاری فارسی هستند چرا که: دانکی یا حمار و دیعر یا الاذن در فارسی «خر» و «گوش» نامید ه شوند و هم چنین رئدر دومب یا اخرس – ابکم با فارسی «لال» نامیده گردند براساس منابع تشخیصی، می توانید ادعا نمود که این دو ویژه نام لاله و خرگوش برگرفته از لسان فارسی هستند اما تشکیل ترکیب ویژه نام های «خر لال گوش» به زبانی برمی گردند که فارسی از آن مشتق شده چون گویشگر سبک بیان صداگفتاری امروزه فارسی، ملتفت نمی شود ویژه نام «خر» با ترکیب بیانی «خر خ ر» چه سمبل مستندی از الگوی اندام فیزیکی این حیوان را در آورده نام عیان کند و یا ترکیب ویژه نام «گوش گ او ش» و چینش «لال ل آل » هر کدام براساس چه مستنداتی معید نام شده اند پس نتیجه می گیریم منابع تشخیصی معانی این واژگان متعلق به نحوی گویشگری از پیشینیان است که آنان معنی حرف به حرف و حرف به تنهایی را در چینش واژگان و نام ها فهمیده اند درکشور ایران، زبانی وجود دارد بنام «لک» گویشگران این زبان، فهم کلام را در نطق بیانی تلفظ حرف به تنهایی در صداگفتاری می فهمند یعنی ابراز ریتم صدای یک حرف به تنهایی در این زبان، بار معانی کلمه ای کامل، با درک مفاهیم و درج نقش حرکت چندگانه با خود دارند بههمین خاطر ترکیب چینش چند حرف، به یک واژه نام، در زبان لک، تعریف کننده جمله ای کوتاه با تجسم نقشایندی تصویری تمثالی است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مرتضی اسدی پور

شمس اله شمس دکترا زبان و ادبیات فارسی

شمس اله شمس

دکترا زبان و ادبیات فارسی

�سدی پور، مرتضی و شمس، شمس اله،1403،افغانستان: را با کهن ترین زبان عالم، در اطلاق مستند نام و نشان، بشناسید،بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ18 آبان 1403