بررسی اصطلاحات نجومی در دیوان عماد فقیه کرمانی

چکیده مقاله

از زمانهای بسیار دور تا کنون،آسمان شب از مناظر بسیار زیبا و جذاب و جایگاه خیال پردازی ها ورویاهای دور ودراز آدمی بوده است چشمک ستارگان ،حرکت شهاب ها و تصاویر خی الی که از آنها در ذهن بیننده ی آسمان می نشیند حکایت ازاین است که آسمان می تواند بهترین جایگاه برای بیان احساس شاعرانه هر شاعر یا نویسندهای میباشد با تعمق در متون نظم ونثر فارسی ،به اصطلاحاتی نجومی بر می خوریم که شاعران و نویسندگان دوره های گذشتههر یک با هدف خاص آنهارا در شعر و نثر خود وارد کرده اند ،مثلا گاهی هدف آنها ،نشان دادن آگاهی و دانشخود از این علم است و گاهی چیز های خرافی و اساطیری و ستارگان و باور های عامیانه در خصوص آسمان وموجودات آسمانی سبب تاثیر این علم در ادب فارسی شده است وباعث بوجود آمدن تو صیفات و کنایات،تشبیهاتو استعارات گوناگون در شعر و حتی نثر فارسی گشته است البته این تاتیردر هر دورهای متفاوت بوده است بهطوری که این تاثیررا در شعر دوره ی سلجوقی و نظم برخی شاعران به وفور می بینیم در این دوره رد پای اصطلاحات نجومی را در شعر شاعران عارفی همچون عماد فقیه هم می توان جستجو کرد حافظ به او هم توجه بسیار دارد خود عماد به سعدی و انوری توجه داشت ، شعر او هم آمیزه ای از مضامینعارفانه و عاشقانه است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

معصومه مکی آبادی

مقاله بررسی اصطلاحات نجومی در دیوان عماد فقیه کرمانی

مکی آبادی، معصومه،1403،بررسی اصطلاحات نجومی در دیوان عماد فقیه کرمانی،بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ18 آبان 1403