تبیین قاعده یغتفر فی الثوانی ما لا یغتفر فی الاوائل در ادبیات عرب

چکیده مقاله

در ترکیبات کلام عربی دیده می شود که گاهی تابع کلمه ای از متبوع خود سرپیچی می کند فلذا است که مساله ای مبتنی بر اینایجاد می شود که چه مبنا و ریشه ای سبب چنین نقض قاعده ای در کلام عربی شده است؟؛ حال پس از بررسی ها میتوان به ریشهمبنای قاعده رسید که کوفیون و بصریون می شوند و اینگونه است که قاعده را جناب ابن هشام عنایت بسیاری دارد و ایشان تمایلزیادی نسبت به کوفیون دارد و بر اساس فهم مبنا دانسته می شود که چنین قاعده ای فقط نزد کوفیون اعتبار دارد و اختلاف مبنایآنها به قاعده عامل و معمول در عربی عودت می کند که بصریون قائلند یک عامل بر سر دو معمول که ترکیبشان مساوی باشد و درعرض یکدیگر باشند وارد نمی شود به خلاف کوفیون که قائلند عامل در ادبیات که علمی اعتباری است فلسفی دیده نمی شود ومیتوان چنین عملی را انجام داد و برای پی بردن به چنین مبنایی و صحت آن باید از مبانی اصول نحوی کمک گرفت

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدحسین برزگر

وابستگی سازمانی: مرکز مدیریت حوزه های علمیه

�رزگر، محمدحسین،1403،تبیین قاعده یغتفر فی الثوانی ما لا یغتفر فی الاوائل در ادبیات عرب،بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ18 آبان 1403