چکیده مقاله
حمید مصدق از جمله شاعران مشهور در حوزه ی شعر نیمایی است هر چند تمایل و علاقه ی مصدق بیشتر بهشعر نیمایی بوده و با نگاهی کوتاه به دفاتر شعری او میتوان به این نکته پی برد، اما در بعضی از قالب های سنتینیز هنرنمایی کرده و به سبک و سیاق شاعران سبک عراقی و دوره ی مشروطه شعر سروده است هدف اصلی اینپژوهش بررسی تجلی فن بیان در شعر حمید مصدق است روش تحقیق به صورت توصیفی – تحلیلی است مصدقدر بین صورت های خیالی بیشتر تمایل و علاقه به تشبیه نشان می دهد و آن بالاترین بسامد را در شعر حمیدمصدق دارد استعاره بعد از تشبیه پر بسامدترین تصویر در شعر مصدق است و در مجموع ۳۹۳ بار به کار گرفتهشده است کنایه ۱۲۴ بار در شعر مصدق به کار رفته است بسامد این تصویر نشان از آن دارد که مصدق گرایشچندانی به این صورت خیالی نداشته جز در مجموعه ی از جدایی ها و سال های صبوری که اندکی به زبان کناییتمایل پیدا می کند شاعر در مجموع ۹۴ بار از مجاز بهره گرفته است و این آمار نشان می دهد مجاز از جملهتصویرهایی است که مصدق توجه کمتری بدان داشته و بیشتر موارد استفاده شده نیز در شعر شاعران دیگرمشاهده می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قهرمان بامدادی، هاله،1403،تجلی فن بیان در شعر حمید مصدق،بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ18 آبان 1403