چکیده مقاله
ادبیات تعلیمی، یکی از انواع مهم ادبی است که هنر، دانش های گوناگون، اخلاق، زیبایی و حقیقت را در طیفی گسترده به صورت مستقیم، تعلیم می دهد وی که در اثر تحول فکری از امور دیوانی، کناره گیری کرد، برای یافت و دریافت حقیقت، سفری هفت ساله را آغاز نمود که در این سفر ضمن طواف خانه ی خدا، در مصر، به دربار «ابوتمیم المستنصربالله» هشتمین خلیفه ی فاطمی باریافت و پس از آموختن مبانی فکری و مذهبی اسماعیلیه، ماموریت پیدا کرد تا به عنوان «حجت جزیره خراسان»، عقاید فاطمیان مصر، را در آن سامان، آموزش و رواج دهد این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی، آگاهی های ناصرخسرو را برای وصول به حقیقت مورد بررسی قرار داده و به این نتایج دست یافته است که: ناصرخسرو، حکیمی توانا و شاعری متعهد بود که آموزه های قرآنی، علوم انسانی و تکالیف مسلمانی را در شعر و نثر خود به طور مستقیم آموزش داده، مخاطبان را به پیروی از قرآن و خردگرایی به فراسوی حقیقت و سعادت راهبری کرده است در دوران «پساحقیقت»، یعنی عصر انفجار اطلاعات و به عقیده ی هاناآرنت، رالف کیزو دیگر اندیشمندان معاصر، دوره ی، کمرنگ شدن حقیقت، رواج دروغ و آشفتگی اندیشه های راستین است سیاستمداران با جعل واقعیت، معیارهای کاذب را جایگزین باورهای اصیل نموده اند، برخورداری از خداباوری، خردگرایی، اندیشه کلامی و بازگشت به خویشتن در آثار ناصرخسرو می تواند چراغی فرا راه گمشدگان فکری باشد و انسان در دوران مدرنیته و پساحقیقت، از طریق شریعت و طریقت به چکاد بلند حقیقت، عروج نماید
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�میمی، غلامرضا و بازیار، مونا،1404،بررسی حقیقت از دیدگاه ناصرخسرو، با رویکرد نظریه هرمنوتیک در تقابل با چالش های معرفتی دوران پساحقیقت،بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ24 مرداد 1404 · تهران