نقش زنان در اساطیر ایرانی با تاکید بر زنان در شاهنامه

چکیده مقاله

زنان در اساطیر ایرانی و به ویژه در شاهنامه فردوسی، نقش های متنوعی دارند که تنها گذر از مرز زیبایی و مادری نیست، بلکه شامل خردمندی، دلاوری، جادوگری و حتی سیاست است این مقاله با رویکردی تحلیلی و بر اساس متون موجود در منابع کهن ایرانی، به ویژه شاهنامه، به بررسی الگوهای اسطوره ای و حماسی زنان می پردازد هدف اصلی پژوهش، شناسایی جایگاه واقعی زنان در فرهنگ ایرانی و روشن کردن نقش آن ها در متن شاهنامه است روش کار توصیفی – تحلیلی بوده و از منابع ادبی، تاریخی و مقالات موجود در وب بهره گرفته شده است یافته های این پژوهش نشان می دهد که زنان شاهنامه، از قدرت تصمیم گیری و تاثیرگذاری در حوادث بزرگ برخوردارند؛ چنان که شخصیت هایی چون رودابه، سیندخت، گردآفرید و فرانک، نمادهایی از هوش، شجاعت و فداکاری هستند همچنین مشخص شد که بیت های زن ستیزانه در شاهنامه، بیشتر الحاقی و تحت تاثیر منابع بعدی هستند و نمی توان آن ها را ناظر بر دیدگاه فردوسی دانست بنابراین، شاهنامه نه تنها زنان را در قالب زیبایی و عشق معرفی می کند، بلکه آن ها را به عنوان موجودی موثر در حرکت داستان و تاریخ ملی ایران تصویر می نماید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

خلیل توکلی صالح

دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته زبان و ادبیات فارسی بوعلی سینا، همدان، ایران

�وکلی صالح، خلیل،1404،نقش زنان در اساطیر ایرانی با تاکید بر زنان در شاهنامه،بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ24 مرداد 1404 · تهران