چکیده مقاله
این پژوهش با هدف ارائه چارچوبی برای پایش و نظارت ریسک محور بر اثرات تغییرات اقلیمی در صنعت بیمه ایران انجام شده است بدین منظور از مدل های آمیخته خطی تعمیم یافته فضایی–زمانی با رویکرد بیزی بهره گرفته شد تا دو بعد اصلی ریسک، یعنی احتمال وقوع خسارت های حدی مدل برنولی–لجیت و شدت خسارت های مازاد مدل گاما–لگاریتمی ، برآورد شوند نتایج نشان داد که وارد کردن مولفه های فضایی ساختاریافته و روندهای زمانی موجب بهبود معنادار برازش می شود و وابستگی مکانی در بروز خسارت های بیمه ای نقش برجسته ای دارد با ترکیب خروجی مدل ها، شاخص ریسک اقلیمی ترکیبی معرفی شد که امکان رتبه بندی استان ها و شناسایی مناطق بحرانی را فراهم می کند بر اساس این شاخص، ناهمگنی قابل توجهی میان استان ها مشاهده شد و استان هایی همچون کهگیلویه و بویراحمد، لرستان و سیستان و بلوچستان در معرض ریسک بالاتری قرار گرفتند به منظور کاربردی سازی نتایج برای نهاد ناظر، داشبورد SupTech طراحی شد که با ترکیب نقشه حبابی، نمودار روند زمانی و نمودار رتبه بندی، قابلیت اتصال مستقیم به فرایندهای نظارتی را دارد این ابزار داده محور می تواند به نهاد ناظر کمک کند تا نقاط بحرانی ریسک را سریع تر شناسایی کرده و تاب آوری صنعت بیمه در برابر شوک های اقلیمی افزایش یابد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اجی پور فرسنگی، رضا و نقشینه ارجمند، امید و محمودی، وحید و شریفی، سیروس و مهدوی، غدیر،1404،مدل سازی فضایی-زمانی اثرات اقلیمی بر نظارت بیمه ای ریسک محور در چارچوب SupTech،سی ودومین همایش ملی و سیزدهمین همایش بین المللی بیمه و توسعه با عنوان: «بازاندیشی نظارت در بیمه؛ مسیر نوآورانه برای تنظیم گری موثر»،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سی ودومین همایش ملی و سیزدهمین همایش بین المللی بیمه و توسعه با عنوان: «بازاندیشی نظارت در بیمه؛ مسیر نوآورانه برای تنظیم گری موثر»11 آذر 1404 · تهران