چکیده مقاله
پرستاری به عنوان یکی از پرتنش ترین حرفه های حوزه سلامت، مستلزم برخورداری از منابع روان شغلی قوی برای حفظ عملکرد مطلوب در شرایط فشار کاری، بحران های بهداشتی و موقعیت های اضطراری است منابع روان شغلی نظیر خودکارآمدی، توانمندسازی، تاب آوری و سلامت روان، نقش مستقیم در کیفیت مراقبت ایفا می کنند واقعیت درمانی، مبتنی بر نظریه انتخاب گلسر، رویکردی متمرکز بر مسئولیت شخصی، نیازهای اساسی و انتخاب های آگاهانه است که می تواند به ارتقای این منابع کمک کند این پژوهش، با رویکرد مرور سیستماتیک، به بررسی اثربخشی واقعیت درمانی بر ارتقای منابع روان شغلی پرستاران پرداخته و تلاش کرده است شواهد علمی موجود را تجزیه و تحلیل نماید مطالعه حاضر بر اساس دستورالعمل PRISMA انجام شد جستجوی نظام مند در پایگاه های فارسی و انگلیسی شامل Magiran، SID، PubMed، Scopus و Web of Science، با استفاده از کلیدواژه های مرتبط، صورت گرفت معیارهای ورود شامل مطالعات تجربی و مروری با تمرکز بر واقعیت درمانی و منابع روان شغلی در جامعه پرستاران بود ابزارهای ارزیابی کیفیت مانند CASP و JBI برای سنجش روایی و اعتبار مطالعات به کار گرفته شد داده ها با روش سنتز روایتی و تحلیل توصیفی ترکیب شدند از میان مطالعات شناسایی شده، ۲۹ پژوهش واجد شرایط وارد تحلیل شدند نتایج نشان داد واقعیت درمانی باعث ارتقای محسوس خودکارآمدی مبتنی بر بهبود مهارت های تصمیم گیری و اعتماد به نفس شغلی ، تقویت توانمندسازی روان شغلی افزایش حس کنترل و معناداری کار ، بهبود تاب آوری مدیریت هیجان و عملکرد پایدار در بحران ها و ارتقای سلامت روان کاهش اضطراب و افسردگی، افزایش امید شد این اثرات تقریبا در تمام محیط های کاری و با گروه های نمونه متنوع مشاهده گردید
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ادقی، مریم و طاهری نژاد، زهرا،1404،مرور سیستماتیک اثرات واقعیت درمانی بر ارتقای منابع روان شغلی پرستاران: از خودکارآمدی و توانمندسازی تا تاب آوری و سلامت روان،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی کاربردی و مشاوره،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی کاربردی و مشاوره4 آذر 1404 · تهران