چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی روش های تدریس فعال در آموزش زبان انگلیسی در دوره دبیرستان می پردازد و تاثیر این روش ها بر یادگیری دانش آموزان را تحلیل می کند با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و بر اساس داده های حاصل از مطالعات کیفی و کمی داخلی و بین المللی، نشان داده می شود که روش های تدریس فعال مانند یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر پروژه، تدریس معکوس و بازی های آموزشی، به طور موثری مشارکت دانش آموزان را افزایش داده، مهارت های زبانی را بهبود می بخشند و اضطراب زبانی را کاهش می دهند یافته ها حاکی از آن است که این روش ها با ایجاد محیطی تعاملی و معنادار، انگیزه درونی دانش آموزان را تقویت کرده و به توسعه مهارت های تفکر انتقادی، خلاقیت و کار تیمی کمک می کنند با این حال، اجرای این روش ها با چالش هایی مانند حجم بالای برنامه درسی، کلاس های شلوغ و کمبود منابع فناوری مواجه است نتیجه گیری اصلی این است که موفقیت روش های تدریس فعال مستلزم تحول سیستمی در سطح برنامه درسی، آموزش معلمان و حمایت مدیریتی است در نهایت، توصیه می شود سیاست گذاران آموزشی و مدیران مدارس با ایجاد زیرساخت های لازم و تقویت توسعه حرفه ای معلمان، زمینه را برای گسترش این روش ها فراهم کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کرمی، الهام،1404،تبیین روش های تدریس فعال برای آموزش زبان انگلیسی دبیرستان،اولین همایش ملی معلمان آینده ساز؛ رویکردهای نو در آموزش و پرورش،گتوند
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی معلمان آینده ساز؛ رویکردهای نو در آموزش و پرورش30 آبان 1404 · گتوند