چکیده مقاله
رابطه ی عاطفی میان معلم و دانش آموز یکی از مولفه های بنیادین در نظام آموزشی است که تاثیر مستقیم و غیرمستقیم بر پیشرفت تحصیلی دارد پژوهش های متعدد نشان داده اند که ارتباط گرم، حمایتگر و مثبت معلم با دانش آموز می تواند موجب افزایش انگیزش درونی، ارتقای خودپنداره ی تحصیلی و بهبود عملکرد آموزشی گردد در مقابل، روابط ضعیف یا منفی اغلب به بروز مشکلاتی نظیر اضطراب تحصیلی، کاهش مشارکت کلاسی و افت نمرات منجر می شود نظریه های روان شناسی تربیتی از جمله نظریه ی دلبستگی و یادگیری اجتماعی بر اهمیت روابط انسانی در شکل گیری یادگیری و انگیزش تاکید دارند شواهد تجربی نیز نشان می دهد که کیفیت رابطه ی اولیه در مقاطع ابتدایی می تواند مسیر تحصیلی دانش آموز را تا سال های بعدی پیش بینی کند همچنین مرورهای فراتحلیلی ثابت کرده اند که رابطه ی مثبت معلم و دانش آموز نه تنها بر پیشرفت تحصیلی بلکه بر بهبود مهارت های اجتماعی و کاهش مشکلات رفتاری تاثیرگذار است بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که توجه به جنبه های عاطفی تعامل معلم و دانش آموز باید در مرکز سیاست گذاری های آموزشی و برنامه های تربیت معلم قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�واران حسینی، فائزه و یزدانی کهریزسنگی، فرزانه،1404،رابطه ی عاطفی معلم و دانش آموز با پیشرفت تحصیلی،اولین همایش ملی معلمان آینده ساز؛ رویکردهای نو در آموزش و پرورش،گتوند
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی معلمان آینده ساز؛ رویکردهای نو در آموزش و پرورش30 آبان 1404 · گتوند