چکیده مقاله
آموزش فراگیر یا تلفیق کودکان با نیازهای ویژه، مانند اوتیسم، سندرم داون و نارسایی های ذهنی یا جسمی، در مدارس عادی، گامی مهم به سوی برابری آموزشی و تقویت مهارت های اجتماعی این کودکان است این رویکرد نه تنها به رشد تحصیلی و عاطفی کودکان با نیازهای ویژه کمک می کند، بلکه به دانش آموزان عادی می آموزد تفاوت ها را با همدلی بپذیرند با این حال، در ایران، اجرای تلفیق با چالش هایی جدی مواجه است کمبود امکانات آموزشی، مانند فضاهای حسی یا ابزارهای کمکی، نبود معلمان آموزش دیده برای کار با کودکان استثنایی، نگرش های منفی اجتماعی و برنامه های درسی غیرمنعطف، از موانع اصلی هستند این مقاله به بررسی این موانع پرداخته و راهکارهای عملی مانند آموزش تخصصی معلمان، استفاده از ابزارهای بصری مثل PECS و فناوری های آموزشی، آگاهی بخشی به والدین و دانش آموزان از طریق کارگاه های آموزشی، انعطاف در برنامه های درسی و طراحی فعالیت های گروهی فراگیر را پیشنهاد می دهد با همکاری معلمان، والدین و سیاست گذاران و سرمایه گذاری در زیرساخت ها، می توان محیطی آموزشی ایجاد کرد که هر کودکی، با هر توانایی، فرصت رشد و شکوفایی داشته باشد مقاله بر اساس رویکرد توصیفی تحلیلی و مرور منابع معتبر، به اهداف شناسایی چالش ها و ارائه راهکارهای عملی می پردازد و پیشنهاد می کند برنامه های پایلوت تلفیق در مدارس اجرا شود تا اثربخشی آن ارزیابی گردد این بررسی نشان می دهد که تلفیق موفق نه تنها یادگیری را بهبود می بخشد، بلکه به کاهش نابرابری های اجتماعی کمک می کند و جامعه ای فراگیرتر می سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
داود عبدی
معلم مدارس استثنایی سازمان اموزش و پرورش استثنایی استان مرکزی،ناحیه یک اراک
زهرا ابراهیمی
دانشجوی کارشناسی امور تربیتی دانشگاه فرهنگیان پردیس زینب کبری اراک اراک ایران
علی بهرامیان
معلم مدارس استثنایی سازمان اموزش و پرورش استثنایی استان لرستان،بروجرد
یوسف بهشتی
معلم مدارس استثنایی سازمان اموزش و پرورش استثنایی استان لرستان،کاکاوند
شیوه ارجاع
�بدی، داود و ابراهیمی، زهرا و بهرامیان، علی و بهشتی، یوسف،1404،راهکارهای تلفیق موفق کودکان با نیازهای ویژه در مدارس عادی،اولین همایش ملی معلمان آینده ساز؛ رویکردهای نو در آموزش و پرورش،گتوند
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی معلمان آینده ساز؛ رویکردهای نو در آموزش و پرورش30 آبان 1404 · گتوند