چکیده مقاله
در عصر حاضر که به عصر انفجار اطلاعات و تحولات سریع فناوری معروف است، نظام های آموزشی در سراسر جهان با چالش های بی سابقه ای در زمینه روش های یاددهی یادگیری مواجه هستند در این میان، انتخاب شیوه های تدریس اثربخش به یکی از دغدغه های اصلی متخصصان تعلیم و تربیت تبدیل شده است یادگیری مشارکتی به عنوان یکی از نوین ترین رویکردهای آموزشی، در دهه های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران و دست اندرکاران آموزش را به خود جلب کرده است در کشور ما نیز با وجود تاکید اسناد بالادستی مانند سند تحول بنیادین آموزش و پرورش بر استفاده از روش های فعال تدریس، هنوز شاهد سیطره روش های سنتی مبتنی بر سخنرانی در بسیاری از کلاس های درس هستیم این در حالی است که مطالعات نشان می دهند روش های مشارکتی می توانند تا ۴۰ درصد بر عمق یادگیری و ماندگاری آموخته ها بیفزایند مسئله اصلی این پژوهش از آنجا نشات می گیرد که علی رغم گذشت بیش از دو دهه از معرفی روش های نوین تدریس در نظام آموزشی ایران، هنوز شواهد محکمی درباره تاثیر این روش ها بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ایرانی در دست نیست این شکاف پژوهشی زمانی اهمیت بیشتری می یابد که بدانیم بر اساس گزارش های رسمی، میانگین نمرات دانش آموزان ایرانی در آزمون های بین المللی مانند TIMSS و PISA در سال های اخیر روند نزولی داشته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قلی زاده، زینب و عبدالی، معصومه و قاسمی، محمدباقر و قنبری، محمد امین،1404،مقایسه تاثیر روش های یادگیری مشارکتی و سنتی بر پیشرفت تحصیلی،اولین همایش ملی معلمان آینده ساز؛ رویکردهای نو در آموزش و پرورش،گتوند
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی معلمان آینده ساز؛ رویکردهای نو در آموزش و پرورش30 آبان 1404 · گتوند