چکیده مقاله
پروژه های عمرانی باید چارچوب سه گانه پایداری TBL را در فرایندهای خود ادغام کنند؛ چارچوبی که در آن پایداری اجتماعی SS برای تامین رفاه جامعه و ذینفعان نقشی حیاتی دارد مدل های بلوغ مدیریت پروژه PMMM مانند الگوی بلوغ مدیریت پروژه سازمانی OPM۳ و مدل بلوغ مدیریت پروژه پرادو MMGP Prado ابزارهایی عملکردی هستند که عمدتا برای سنجش شاخص های عینی مانند زمان، هزینه و کیفیت طراحی شده اند و توانایی لازم برای درک معیارهای پیچیده اجتماعی را ندارند پایداری اجتماعی همچنان ضعیف ترین بعد پایداری باقی مانده است، زیرا ماهیتی ذهنی و وابسته به زمینه دارد و فاقد نظام طبقه بندی استاندارد برای ارزیابی در طول چرخه عمر پروژه است این مطالعه، مدل های رایج بلوغ مدیریت پروژه را بررسی و محدودیت آن ها در مدیریت معیارهای کیفی اجتماعی را تحلیل می کند و همچنین مدل های تطبیقی جدید توسعه یافته از سال ۲۰۲۰، از جمله مدل بلوغ مدیریت پایدار ساخت SBSM۴ و مدل بلوغ ساخت پایدار SCOMM را مورد ارزیابی قرار می دهد یافته ها وجود شکاف دانشی قابل توجه و چالش های روش شناختی در تبدیل عوامل پراکنده اجتماعی به شیوه های مدیریتی قابل اعتماد و کاربردی را تایید می کنند این مقاله با تلفیق نتایج پژوهشی و تبیین مسیرهای آینده برای توسعه ابزارهای سنجش جامع و معتبر جهت ارزیابی اثرات اجتماعی در صنعت ساخت ، به گسترش دانش در این حوزه کمک می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نجاتی، علی و ملکی تبار، حسن،1404،بررسی محدودیت مدل های بلوغ مدیریت پروژه و رویکردهای تطبیقی نوین در ارزیابی پایداری اجتماعی پروژه های عمرانی،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 آبان 1404