بررسی پارامتریک در معماری ایران(نمونه موردی: ایوان های مسجدجامع اصفهان)

چکیده مقاله

ریشه تاریخی انسان ابتدایی، فارغ از خواسته های خویش و آنچه طبیعت در اختیار آن ها قرار داده بود؛ اعم از آنچه در دست می گرفت و آنچه در ذهن داشت در ساده ترین اشکال خود و ناتوان از اعمال تغییرات در محیط اطراف بود به مرور زمان انسان ها تصمیم گرفتند که با هر آنچه که در دسترس آن ها است تغییراتی بزرگ به وجود بیاورند که دست کم زندگی خود را راحت تر بکنند معماری پارامتریک در گذشته امکانات محدود در طراحی و نمونه سازی سبب می شد تا طراح با تکیه به اندوخته های تجربه و احساس خود، از میان دریایی از جواب های ممکن، تعداد بسیار محدودی از پاسخ های نزدیک به نتیجه مطلوب را صید کند در چنین شرایطی نقش معمار به تعریف کننده فرایندها و انتخاب گر پاسخ ها تغییر می کند و ابزارهای پارامتریک برای بهینه سازی رفتارهای فیزیکی ابنیه مورد استفاده قرار می گیرد طراحی پارامتریک یک پروسه بر پایه تفکر الگوریتمیک می باشد که یک سری پارامترها و قوانین همراه معادله پارامتریک منشا می گیرد و اشاره به استفاده از پارامترها و متغییرهای مشخص می باشد که می توان با تغییر دادن آن ها یک سیستم یا معادله را تغییر داد یا ویرایش کرد معماری پارامتریک ایده جدیدی نیست زیرا که در معماری همیشه به تغییر نیروهای حاکم مانند آب و هوا، جهت دهی، فرهنگ و کاربری و محیط اطراف توجه زیادی داشته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا شیرزادی

دانشجو دکتری معماری، دانشگاه آزاداسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران

ملیکا خسروی

دانشجو کارشناسی معماری، دانشگاه آزاداسلامی واحد تهران شمال،تهران، ایران

هدیه گرامی

دانشجو کارشناسی معماری، دانشگاه آزاداسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران

�یرزادی، زهرا و خسروی، ملیکا و گرامی، هدیه،1404،بررسی پارامتریک در معماری ایران(نمونه موردی: ایوان های مسجدجامع اصفهان)،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 آبان 1404