چکیده مقاله
گنبد قابوس به عنوان یکی از شاخص ترین میراث های جهانی در ایران، نه تنها از منظر تاریخی و معماری حائز اهمیت است بلکه به مثابه بخشی از منظر فرهنگی و شهری نیز واجد ارزش های منحصربه فردی است با این حال، پروژه های ساماندهی اخیر پیرامون این اثر به ویژه در حوزه پیاده راه سازی، پرسش هایی اساسی درباره چگونگی بازنمایی هویت تاریخی و تعامل آن با نیازهای معاصر شهروندان برانگیخته است پژوهش حاضر با رویکردی کیفی و تحلیلی، به بررسی ابعاد منظرین این مداخله پرداخته و تلاش می کند تا رابطه میان هویت تاریخی، تجربه زیسته کاربران و کیفیت طراحی فضاهای پیرامونی را واکاوی کند داده ها از طریق مشاهده میدانی، تحلیل اسناد و بررسی تطبیقی نمونه های مشابه گردآوری شده و با روش تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی قرار گرفته اند نتایج نشان می دهد که اگرچه ساماندهی اخیر توانسته دسترسی و خوانایی فضایی محوطه را ارتقا دهد، اما در بازنمایی ارزش های فرهنگی و هویتی اثر موفقیت محدودی داشته و گاه منجر به گسست میان بنای تاریخی و بستر اجتماعی پیرامون آن شده است بر این اساس، توجه به رویکرد منظرین و مشارکت محور می تواند به بازآفرینی فضایی منجر شود که همزمان حافظ اصالت میراث و پاسخگوی نیازهای جامعه باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نخشب، ستاره،1404،خوانش منظرین یک میراث جهانی: ارزیابی منظر و پیاده راه گنبد قابوس،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 آبان 1404