مقاوم سازی و بهسازی سازه های شهری با رویکرد ژئوتکنیک

چکیده مقاله

سازه های شهری در مناطق زلزله خیز مانند ایران، ترکیه، پاکستان، ایتالیا و شیلی، به دلیل طراحی ضعیف، کیفیت پایین مصالح و شرایط نامناسب ژئوتکنیکی، در معرض آسیب های شدید قرار دارند این مقاله به بررسی جامع روش های مقاوم سازی و بهسازی سازه های بتنی مسلح شهری با تمرکز بر رویکرد ژئوتکنیک می پردازد اهداف شامل شناسایی علل آسیب دیدگی، ارزیابی روش های نوین بهسازی خاک مانند جت گروتینگ، ایزولاسیون پایه و آلیاژهای حافظه دار، و ترکیب آن با مقاوم سازی سازه ای نظیر نصب پنل های شاتکریت، ژاکتینگ ستون ها و مقاوم سازی فونداسیون های موجود است روش تحقیق بر پایه بررسی ادبیات گسترده، مدل سازی تحلیلی در نرم افزار ETABS و OpenSees، و تحلیل دینامیکی غیرخطی تاریخچه زمانی بر روی قاب بتنی دوبعدی با پی سطحی بر خاک نرم است نتایج نشان می دهد که نصب پنل های شاتکریت، دریفت بین دهانی را تا ۵۰ درصد کاهش می دهد و بهسازی خاک با جت گروتینگ و ایزولاسیون پایه، چرخش پی و نشست دیفرانسیل را به طور کامل مهار می کند این رویکرد ترکیبی، پایداری فونداسیون های slab، crawl space و basement را افزایش داده و برای سازه های شهری با پی های تک تکی مناسب است مطالعات موردی از فیلیپین، توکیو و کرایست چرچ اثربخشی را تایید می کند در نهایت، پیشنهاد می شود این روش ها در آیین نامه های ملی مانند استاندارد ۲۸۰۰ گنجانده شود تا تاب آوری لرزه ای شهرها بهبود یابد و از تخریب گسترده در زلزله های آینده جلوگیری گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

میلاد ذاکری زیارتی

دانشجوی دکتری عمران گرایش ژئوتکنیک، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال

�اکری زیارتی، میلاد،1404،مقاوم سازی و بهسازی سازه های شهری با رویکرد ژئوتکنیک،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 آبان 1404