چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی ادغام ماساژ ورزشی با فناوری بیوسنسورهای هوشمند در بهبود شاخص های فیزیولوژیک ریکاوری و کاهش اضطراب ورزشکاران انجام شده است مسئله اصلی، نیاز به توسعه رویکردهای داده محور و شخصی سازی شده در مدیریت ریکاوری و پیشگیری از آسیب در ورزشکاران حرفه ای است روش پژوهش مبتنی بر مرور نظام مند منابع علمی معتبر Q۱/Q۲ منتشرشده پس از سال ۲۰۱۹ بوده و داده ها از پایگاه هایی نظیر Sensors، Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports و European Journal of Sport Science گردآوری و تحلیل محتوایی شدند یافته ها نشان دادند که بیوسنسورهای هوشمند با فراهم کردن پایش بلادرنگ متغیرهایی همچون تغییرپذیری ضربان قلب HRV ، سطح اکسیژن عضلانی SmO_x۰۰۱۸_۲ و دمای موضعی، امکان تنظیم دقیق شدت، مدت و تکنیک ماساژ را فراهم می کنند همچنین، به کارگیری فناوری های مکمل نظیر تصویربرداری حرارتی مادون قرمز و واقعیت افزوده AR موجب افزایش دقت درمان، کاهش آسیب عضلانی و تسریع ریکاوری شد از منظر روان شناختی نیز نتایج بیانگر بهبود قابل توجه تون پاراسمپاتیک و کاهش اضطراب پیش رقابتی در مقایسه با روش های سنتی بود تحلیل طولی داده های بیوسنسور نشان داد که این فناوری ها قابلیت پیش بینی الگوهای خستگی و خطر آسیب را دارا هستند در مجموع، یافته ها تایید می کنند که رویکرد داده محور مبتنی بر بیوسنسورهای هوشمند، راهکاری موثر برای ارتقاء هم زمان عملکرد فیزیولوژیک و روانی ورزشکاران است و پیشنهاد می شود توسعه آینده آن با بهره گیری از الگوریتم های هوش مصنوعی و استانداردسازی پروتکل های بالینی دنبال شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وربوری، خشایار و نثاری، وحید،1404،کاربرد ماساژ ورزشی مبتنی بر بیوسنسورهای هوشمند در بهبود ریکاوری و کاهش اضطراب ورزشکاران: رویکردی نوین در علوم ورزشی و روانشناسی،هشتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی30 آبان 1404