اثر بخشی بازی درمانی شناختی- رفتاری بر کاهش تکانشگری دانش آموزان دوره اول مقطع ابتدایی

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر کاهش تکانشگری دانش آموزان دوره اول مقطع ابتدایی بود روش پژوهش شبیه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود جامعه آماری پژوهش شامل همه ی دانش آموزان دوره اول ابتدایی شهر فریدون شهر بود روش نمونه گیری خوشه ای بود بدین صورت طی چندین مرحله ۳۲ دانش آموز به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب شدند ابزار پژوهش شامل پرسشنامه تکانشگری باس و پری ۱۹۹۲ بود روایی پرسشنامه در پژوهش حاضر توسط روانشناسان و اساتید هیات علمی مورد بررسی و تایید نهایی قرار گرفت و پایایی آن هم با استفاده از آلفای کرونباخ ۰/۷۵ بدست آمد جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS۲۶ در دو بخش تحلیل توصیفی و تحلیل استنباطی آزمون کوواریانس چندمتغیره و یک متغیره استفاده شد یافته های پژوهش نشان داد که بازی درمانی شناختی رفتاری در سطح کوچکتر از ۰/۰۱ تاثیر معناداری بر مولفه های تکانشگری، بدنی تکانشگری، کلامی، خشم و خصومت دانش آموزان دارد بنابراین می توان نتیجه گرفت که بازی درمانی شناختی رفتاری موجب کاهش تکانشگری دانش آموزان می گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

افسانه مرشدی

کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه پیام نور شهر رضا، اصفهان، ایران

مرشدی، افسانه،1404،اثر بخشی بازی درمانی شناختی- رفتاری بر کاهش تکانشگری دانش آموزان دوره اول مقطع ابتدایی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل