چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی خودپنداره و تنظیم هیجانی بر یادگیری ریاضی در دانش آموزان دوره متوسطه شهر همدان بود جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع دبیرستان شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۲ بودند که از میان آنها ۳۰ دانش آموز به شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و با طرح پژوهش آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل در گروههای آزمایش و کنترل گمارده شدند، ۱۵ دانش آموز در گروه آزمایش و ۱۵ دانش آموز در گروه کنترل مداخلات مربوط به آموزش مبتنی بر فراشناخت به مدت ۱۰ جلسه آموزشی ۴۵ دقیقه ای طی دو جلسه در هفته بر روی دانش آموزان گروه آزمایش انجام گرفت ابزارهای مورد استفاده پرسشنامه های تنظیم هیجانی گروس و جان ۲۰۰۳ و پرسشنامه مربوط به خودپنداره است داده های به دست آمده با روش آماری تحلیل کواریانس چندمتغیری MANCOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت یافته ها نتایج پژوهش حاکی از تفاوت معنادار بین گروه ها بود نتایج آزمون تک متغیره نیز حاکی از وجود تفاوت معنادار در هر دو متغیر بود نتیجه گیری راهبردهایی که فراشناخت در اختیار افراد قرار می دهد دانشی است نظارتی، برنامه ریزی و کنترلی لذا این راهبردهای فراشناخت سبب می گردد تا هیجان فراخوانده شده بر اثر محرکات محیطی تحت نظر این فرآیندها و ابعاد قرار گرفته و این هیجانات به هنگام تظاهر بیرونی شکل مدیریت شده و سازماندهی شده تری را به خود گیرند همچنین نشان داده شد که خودپنداره ریاضیاتی دانش آموزان نیز بهبود یافته است
کلیدواژهها
نویسندگان
افسانه صالحی
معلم آموزش و پرورش شهرستان شوط
شیرین سلگی
معلم آموزش و پرورش نهاوند
زهرا رشیدی
معلم آموزش و پرورش کبودرآهنگ
شیوه ارجاع
�الحی، افسانه و سلگی، شیرین و رشیدی، زهرا،1404،اثر بخشی خودپنداره و تنظیم هیجانی بر یادگیری ریاضی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل